Karítas Hrundar Pálsdóttir Arnar Þór Kristjánsson myndhöfundur VIÐSNÚNINGUR SNÚNINGUR VIÐ-
VIÐSNÚNINGUR ISBN: 978-9979-0-3508-4 © 2026 Karítas Hrundar Pálsdóttir © 2026 Myndhöfundur: Arnar Þór Kristjánsson Ritstjórn: Erla Guðrún Gísladóttir og Harpa Pálmadóttir Málfarslestur: Ingólfur Steinsson 1. útgáfa 2026 Miðstöð menntunar og skólaþjónustu Kópavogi Hönnun og umbrot: Miðstöð menntunar og skólaþjónustu Viðsnúningur er önnur bókin í bókaflokknum Að heiman og heim sem segir frá fólki sem hefur flutt í nýtt land og þarf að fóta sig í nýjum aðstæðum. Bækurnar fjalla um hvernig það er að kveðja eitt heimili – og finna annað. Því það er vel hægt að kalla tvo staði heima án þess að gleyma uppruna sínum. Að heiman og heim
Að heiman og heim SNÚNINGUR VIÐ-
Til Þín Hvernig myndi þér líða ef uppáhaldsmanneskjan þín flytti í burtu? Kría og Sóley hafa alltaf verið óaðskiljanlegar – sannkallaðar samlokur. En stundum tekur lífið óvæntan snúning. Hvað verður um vináttu þeirra þegar þær búa skyndilega í sitthvoru landinu? Þegar Kría snýr aftur heim til Íslands er margt breytt. Hún þarf að finna sinn stað upp á nýtt – í skólanum, í tómstundum og jafnvel hjá Sóleyju. Ný andlit, nýir vinir og breyttar venjur gera heimkomuna flóknari en hún hafði ímyndað sér. Sagan fjallar um að takast á við breytingar, nýjar aðstæður og að finna sína leið þegar hlutirnir verða öðruvísi en áður. Þetta er saga um vináttu sem breytist og hvernig samband milli vina mótast og þróast með tímanum. Í bókinni birtast samlokur hér og þar með spurningum sem beint er til þín. Þær hvetja þig til að staldra við, ímynda þér og velta sögunni fyrir þér.
3 Þú getur prófað að setja þig í spor persónanna – hvað þær hugsa og hvernig þeim líður – og jafnframt spurt: Hvað myndi ég gera í svona aðstæðum? Til dæmis: Hvað myndi þér finnast um að flytja til annars lands með fjölskyldu þinni? Væri auðvelt fyrir þig að kynnast nýju fólki og nýju tungumáli? Hvaða áhrif heldur þú að flutningar myndu hafa á samband þitt við vini þína? Hvernig er hægt að rækta vináttu þegar langt er á milli vina? Aftast í bókinni finnur þú þrautir sem tengjast sögunni og hjálpa þér að skoða hana frá nýju sjónarhorni. Gangi þér vel – og njóttu lestursins!
5 Saman 1. kafli – júní Sóley og Kría búa í sömu götu og eru í sama bekk. Þær eru algjörar samlokur. Þær sitja hlið við hlið í skólanum, eru samferða á sundæfingar og bjóða hvor annarri í bíó og upp í bústað með fjölskyldum sínum. Þær hafa verið óaðskiljanlegar síðan þær byrjuðu í 1. bekk en núna eru þær að klára 6. bekk. Það eru hádegisfrímínútur og fótboltastelpan Hekla vill fá allan bekkinn með í skotbolta. Í hvert skipti sem veðrið er gott vilja krakkarnir í bekknum fara í boltaleik. Sóleyju og Kríu finnst hins vegar nóg að vera píndar til að vera með í íþróttatímum. Þær eru með sína eigin hefð. Þegar veðrið er gott reyna þær að ná stóru rólunni. Svo skiptast þær á að liggja í henni og ýta á meðan þær tala saman um allt milli himins og jarðar. Þær segja hvor annarri hvað hafi verið í kvöldmatinn, hvað þær sáu í sjónvarpinu, hvað þær óski sér í afmælisgjöf og hvað þær dreymir um að gera í framtíðinni. Þær hafa alltaf nóg að tala um þó þær séu sjaldan án hvor annarrar. Sóley liggur í rólunni og horfir upp í himininn. Skýin líta út eins og teiknimyndafígúrur. „Sérðu þetta ský? Það er eins og krúttlegur bangsi,“ segir hún við Kríu.
6 Kría lítur upp og pírir augun til að reyna að sjá það sem Sóley sér. „Umm, ég held að ég sjái það. Mér finnst þetta svolítið eins og köttur … minnir á Gretti.“ „Já, algjörlega,“ svarar Sóley og bætir svo áköf við, „heyrðu, ég er alveg að verða búin með bókina. Svo mátt þú fá hana.“ „Jess! Ég er orðin svo spennt.“ Nýjasta æðið hjá þeim er að lesa teiknimyndasögur. Sóley er með glænýja manga-bók í láni sem frænka hennar keypti í útlöndum og Kría má lesa hana áður en Sóley skilar henni. Hvers vegna heldur þú að Sóley vilji lána Kríu bókina áður en hún skilar henni? „Ég sá líka að bókasafnið var að fá nýjar bækur,“ segir Kría. „Kannski eru einhverjar nýjar teiknimyndasögur.“ „Geggjað, eigum við að kíkja eftir skóla?“ „Já, ég er til,“ svarar Kría. „Æði.“ Kría verður þögul og starir … „Um hvað ertu að hugsa?“ spyr Sóley og sest upp. „Eigum við að skipta?“
7
8 Þær skipta um stöður. Kría leggst í róluna og Sóley ýtir. „Pabbi fékk rannsóknarleyfið,“ segir Kría. „Ha! Fyrir London?“ Sóley stoppar róluna skyndilega og hallar sér yfir Kríu til að sjá framan í hana. „Já, hann fær að rannsaka við einhvern háskóla nálægt London. Við förum í haust.“ „En bara í eitt ár, er það ekki?“ spyr Sóley. „Jú.“ Hvað veist þú um London? „Ókei, gott. Þú verður þá komin áður en við byrjum í unglingadeildinni!“ Sóley andar léttar og byrjar að ýta rólunni aftur. Fram og aftur. Svo er eins og Sóley átti sig almennilega á því hvað Kría var að segja og hún fær sting í magann. Eitt ár. Það eru þrjúhundruð sextíu og fimm dagar. Það er ógeðslega langur tími til að vera án Kríu. „Vá, þetta verður ævintýri hjá þér,“ segir hún eftir smá þögn. „Rauðir strætóar og kóngafólk og eitthvað.“ Kría hlær. „Já, alveg eins og í einhverri bíómynd.“ Þær þegja aftur.
9 Kría veit að hún á að vera spennt af því þetta verður ævintýri, eins og Sóley segir en hún er líka drullustressuð. Hvernig ætli breskir krakkar séu? Hvað ef hún eignast enga vini? Þarf hún þá að eyða öllum kvöldum og helgum með foreldrum sínum og Lóu litlu systur? „Við verðum duglegar að tala saman, er það ekki?“ spyr Sóley hikandi. „Auðvitað. Við getum heyrst oft á dag. Ef við kveikjum á myndavélinni verður næstum því eins og við séum saman,“ segir Kría en finnst hún vera að ljúga. Að sjá hvor aðra í gegnum skjá er allt öðruvísi en að sitja hlið við hlið, hvísla í eyra, kitla og knúsa. „Já, og svo getum við sent skilaboð,“ svarar Sóley. „Og póstkort,“ segir Kría. „Já, og svona handskrifuð bréf,“ bætir Sóley glettin við. Kría kinkar ákaft kolli, kannski verður þetta allt í lagi, „og myndir.“ „Eitt sinn samlokur, alltaf samlokur,“ svarar Sóley með grínröddu og þær skellihlæja.
10 2. kafli – júlí Kría og Sóley eru búnar að njóta þess að vera í fríi frá sundæfingum í allt sumar en nýta engu að síður hvert tækifæri til að fara í sund, stundum með fjölskyldu og vinum og stundum bara tvær, eins og í dag. Það eru margir í kvennaklefanum. Þær finna ekki tvo lausa skápa hlið við hlið svo þær ákveða að setja fötin sín í rauðar körfur eins og þegar þær fara í skólasund. Inni í sturtuklefa stoppar sturtuvörðurinn konur sem hafa ekki þvegið sér áður en þær fóru í sundfötin. Hún segir þeim að þær verði að fara í sturtu ÁÐUR en þær klæði sig í sundfötin. Konurnar líta út fyrir að vera ferðamenn og virðast ósáttar, stelpurnar heyra sturtuvörðinn segja að það sé alveg rétt að það sé erfitt að fara í þurran sundbol þegar maður er blautur. Trixið sé að fara í blautan sundbol, sem sagt, fara í hann undir bununni. Kría gjóar augunum á Sóleyju og þarf ekkert að segja. Sóley svarar strax með svipbrigðum að hún sé sammála. Þær hafa aldrei pælt í þessu áður en þetta „meikar sens“; þær fara alltaf í sundfötin undir sturtunni. Af hverju finnst sumu fólki reglurnar skrýtnar? Hvað segir það um mismunandi venjur?
11
12 Stelpurnar byrja á að synda nokkrar ferðir í útilauginni og fara svo í leiki. Þær æfa sig að kafa, láta sig fljóta, fara margar ferðir í rennibrautinni og enda svo í heita pottinum. „Ertu búin að pakka?“ spyr Sóley. Hún kvíðir því að Kría fari, vonar hálft í hvoru að hún hætti bara við. Amma hennar og afi myndu örugglega leyfa henni að búa hjá sér eða hún gæti flutt heim til Sóleyjar og þá gætu þær áfram verið samferða í skólann. Ef mamma væri til dæmis til í að skipta um herbergi við Sóleyju væri nóg pláss fyrir þær Kríu þar saman ... „Búin? Ég er ekki einu sinni byrjuð,“ svarar Kría. „Við tökum bara eina, tvær ferðatöskur hvert. Þetta verða mest föt, held ég.“ „Hvað með allt hitt?“ „Við munum leigja íbúð með húsgögnum.“ Sóley kinkar kolli. Hún fiktar í sundgleraugunum sínum og veltir fyrir sér við hvern hún eigi eiginlega að leika á meðan Kría er í burtu. „Ætlarðu að taka með þér sunddót?“ spyr hún. „Já, auðvitað.“ „Ó, ætlarðu að æfa sund í London?“ „Örugglega. Eða vonandi. En mamma segir að við förum kannski líka í dagsferð á ströndina á meðan það er ennþá hlýtt.“
13 „Er ekki alltaf rigning í Englandi?“ „Kannski, ekki alltaf. Eða ég vona ekki.“ „Taktu allavega regnjakka með þér og lopapeysu og hlýja sokka.“ „Já, ég ætla líka að taka með mér fallega bréfsefnið sem amma gaf mér svo ég geti sent þér bréf.“
14
15 Í sundur 3. kafli – ágúst Kría situr á teppalögðu gólfi í nýja herberginu sem hún mun deila með Lóu litlu systur sinni næsta árið. Íbúðin þeirra er í gömlu raðhúsi í bænum Colchester sem er alls ekki eins nálægt London og Kría hélt, sem er svekkjandi. Það tekur meira en klukkutíma með lest að fara inn í borgina. Kría er ekki ennþá búin að sjá Big Ben og konungshöllina en hérna í Colchester er kastali og svona rauðir símaklefar. Hvað gæti fólki fundist framandi eða óvenjulegt þegar það kemur til Íslands í fyrsta sinn? Íbúðin þeirra er á tveimur hæðum. Kría er búin að átta sig á að það er ekkert grín að þurfa að pissa á næturnar. Fyrst þarf hún að príla niður brattan stigann. Það brakar í hverju þrepi. Næst þarf hún að fara í gegnum dimma borðstofuna og að lokum í gegnum ískalt eldhúsið sem er í ofanálag flísalagt. Og auðvitað glaðvaknar hún við þetta og á erfitt með að sofna aftur, sem er alveg ógeðslega pirrandi. Pabbi segir að þetta sé yfirleitt svona í húsum frá Viktoríu-tímabilinu af því að þau eru minnst 120 ára gömul.
16 Upprunalega var ekkert klósett í húsunum en þeim var svo bætt við aftan á húsin síðar meir. Annað skrýtið er að það eru fjórir arnar í húsinu, einn í hvoru svefnherbergi og einn í hvorri stofu. Lóa litla systir vonar að enski jólasveinninn komi niður um skorsteininn. Hún heldur að hún fái jafnvel fjórar gjafir af því að jólasveinninn getur komið niður um fjóra skorsteina. Hún er búin að gleyma að hún fékk ekkert stærri gjöf í skóinn síðustu jól þó að hún skipti spariskónum sínum út fyrir stígvél. Kría heldur á umslagi sem á stendur nafnið hennar með fjólubláu glimmeri. Sóley lét hana hafa það þegar þær kvöddust og sagði henni að opna það þegar hún væri „alveg flutt“. Þau eru búin að vera í Englandi í tvær vikur núna en Kría er ekki ennþá búin að læra í hvaða ruslafötu hún eigi að henda ruslinu. Hér fer það víst eftir því hvort megi brenna það eða ekki, sem er eitthvað svo ruglingslegt og skrýtið. Íbúðin er með öllum húsgögnum en eldhússkáparnir eru tómir og þau eru bara búin að kaupa það allra nauðsynlegasta: fjögur glös, fjóra diska
17 og fjórar skeiðar, sem þýðir að þau þurfa alltaf að vera að vaska upp. Kría andvarpar við tilhugsunina. Það tekur svo ósköp langan tíma að koma sér almennilega fyrir. Þegar Kría tekur bréfið úr umslaginu dettur eitthvað í fangið á henni. Þetta er hnýtt vinaband með hjörtum. Þegar þær fóru saman í Vindáshlíð síðasta sumar lærðu þær að gera vinabönd með því að hnýta hnúta sem voru í laginu eins og stafurinn V en Sóley hefur greinilega haldið áfram að æfa sig og læra meira. Kría brosir en er líka næstum farin að gráta af því hún saknar Íslands alveg ótrúlega mikið og svo langar hana líka bara í almennilegan mat: skyr, plokkfisk og kleinurnar hennar ömmu. Hún tekur bréfið í sundur: Elsku besta vinkona mín. Góða skemmtun í London. Þetta verður mikið ævintýri og ég vona að þú upplifir fullt. Ég sakna þín strax og þú ert ekki einu sinni farin. (En þú verður farin þegar þú lest þetta.) Æi, ég sakna þín. Lovjú! Þín samloka, Sóley PS. Ég bjó til alveg eins vinaband handa mér
18 Kría flýtir sér eins hratt og hún getur niður brattan stigann og finnur mömmu sína í borðstofunni. Hún biður mömmu um að hnýta vinabandið um úlnliðinn á sér. Síðan fær hún leyfi mömmu til að fara í símann þó að það sé hádegi og hún fái venjulega ekki skjátíma nema á kvöldin. Síðustu skilaboðin í spjallinu þeirra Sóleyjar tengjast réttinum fish and chips, sem er djúpsteiktur fiskur og franskar, sem Kría borðaði í gærkvöldi. Sóley spurði út í grænu baunirnar á myndinni og Kría sagði henni að þær hefðu verið furðu góðar af því þær voru bornar fram með myntusósu. Kría leggur símann frá sér og ákveður að fara upp í herbergi og finna bréfsefnið sem amma gaf henni. Það er kominn tími til þess að skrifa fyrsta bréfið til Sóleyjar. Mynta minnir mig á ís og tannkrem, ekki baunir! Svooo flott, takk!
19 4. kafli – september Sóley gengur ein heim úr skólanum. Það er ágætt að vera í 6. bekk af því að þau eru elstu krakkarnir í byggingunni. Á næsta ári fara þau yfir í unglingadeildina og verða yngst aftur. En á meðan þau eru elst líta litlu krakkarnir upp til þeirra og kennararnir hrósa þeim fyrir það hvað þau eru flottar fyrirmyndir. Sóley er ekki ennþá búin að venjast því að Kría búi í Englandi. Í skólanum er bara eins og hún hafi farið í frí og komi fljótt til baka. Á sundæfingum er auðvelt að ímynda sér að hún sé veik heima. Það er skrýtið að labba fram hjá húsinu hennar Kríu og sjá ljósin slökkt. Og ennþá skrýtnara þegar ljósin eru kveikt og ókunnugu fólki bregður fyrir. Hjónin sem leigja húsið á meðan Kría og fjölskylda eru í burtu hafa fyllt gluggakisturnar af allskonar blómum og virðast eiga allavega tvo ketti. Sóley saknar Kríu og án hennar er hún farin að skilja hvað það þýðir að láta sér leiðast. Stundum starir hún út í loftið og veit ekkert hvað hún á að gera. Þó það sé hundleiðinlegt verður það oft skemmtilegt á endanum. Hefur þú einhvern tímann saknað einhvers? Hvernig brást þú við? Er eitthvað líkt með þér og Sóleyju?
20
21 Sóley hefur tekið eftir hlutum sem hún tók aldrei eftir áður. Nágranni hennar virðist til dæmis alltaf vera í sama bolnum eða eiga trilljón eins svarta boli og fuglarnir í garðinum eru ekki allir eins. Jú, þetta eru þrestir eins og skógarþrestir, gráþrestir og svartþrestir og svo fuglategund sem heitir stari. Hún fann fuglabók uppi í hillu og komst að því að þessir fuglar eru gjarnan á Íslandi allt árið um kring af því að þeir fá nóg að borða í görðum hjá fólki. Núna þegar Sóley fer á bókasafnið fær hún lánaðar bæði teiknimyndasögur og fugla- og náttúrufræðibækur. Birkir bróðir segir að Sóley sé alltof forvitin og spyrji of margra spurninga en mamma segir að það sé frábært hvað hún sé lærdómsfús. Sóley er til dæmis búin að læra að fuglinn sem hún kann að brjóta í origami-pappírsbrot er af trönuætt. Hann er mjög vinsæll í Japan af því hann lifir lengi og er talinn boða gæfu. Kannski ætti hún að búa til nokkra pappírsfugla til að senda Kríu. Lykillinn er stífur í skránni. Útidyrahurðin opnast loksins og Sóley stígur inn fyrir. Hún stígur óvart á póstinn sem hefur komið inn um lúguna og hoppar til hliðar. Hún flettir í gegnum bréfin. Þarna er gluggapóstur handa mömmu og bæklingur frá leikhúsinu en líka bréf stílað á hana, Sóleyju Verudóttur.
22 Hæ Sóley. Það er búið að vera mikið að gera. Ég er byrjuð í skólanum og búin að kynnast mörgum. Ég er ekki sú eina í bekknum sem er útlensk. Það eru stelpur frá Indlandi og Nígeríu og strákur frá Írlandi. Svo eru líka nokkrir krakkar sem eru breskir en eiga foreldra til dæmis frá Danmörku og Gvæjana. Krakkarnir tala allskonar ensku svo ég þarf alltaf að vera að stilla eyrað. Enskur framburður frá Colchester og Indlandi er til dæmis mjög ólíkur. Minn framburður er sennilega svolítið íslenskur en ég er líka ennþá frekar feimin að tala. Mér finnst betra að hlusta bara og reyna að leggja öll nýju orðin á minnið. Það er oft munur á breskri ensku og bandarískri eins og við heyrum í bíómyndunum. Breska er eiginlega líkari íslensku. Hér er póstur post en ekki mail og lyfta lift en ekki elevator og fótbolti football en ekki soccer. Mér finnst smá Hjartastopp-stemning í skólanum, ekki af því allir eru ástfangnir af öllum eins og í teiknimyndasögunni, heldur af því við þurfum öll að vera í
23 skólabúningi! Stelpurnar eru flestar í pilsum og háum sokkum. En mér finnst of kalt að hafa bert á milli svo ég fæ að vera í sokkabuxum. Svo erum við öll í hvítum skyrtum, með röndótt bindi og í gráum peysum eða dökkbláum jökkum sem eru merktir skólanum okkar. Svona eins og Gryffindor-merkið í Harry Potter en samt öðruvísi. Um helgina er ég að fara til London með Mayu, stelpunni frá Indlandi, og fjölskyldunni hennar. Við ætlum að heimsækja The Cartoon Museum sem er safn með teiknimyndateikningum og svo ætlum við að borða á indverskum veitingastað sem vinir þeirra reka. Ég bið að heilsa öllum. Knús og kossar, Kría Af hverju heldur þú að Kría taki fram að hún sé ekki eini útlendingurinn?
24 Sóleyju finnst gaman að lesa um ævintýri Kríu en hún öfundar hana samt svolítið af því að hún væri líka til í að vera í Hjartastopp-skóla og fara á safn um teiknimyndir. Sóley dregur djúpt andann. Það er líka gaman hjá mér, hugsar hún og veltir fyrir sér hvað hún eigi eiginlega að gera skemmtilegt í dag eftir sundæfingu. Þá hringir dyrabjallan. Hekla stendur fyrir utan með fótbolta undir hendinni. „Hæ,“ segir hún. „Viltu koma á eftir og spila með okkur? Þú mátt vera með mér í liði.“ Sóley er hissa að vera spurð. Hún man ekki hvenær hún spilaði síðast fótbolta. Kría er með ofnæmi fyrir öllum hópíþróttum og Sóley hefur sjálf aldrei verið sérstakur aðdáandi. Hún var samt stundum í marki fyrir Birki bróður á meðan hann æfði fótbolta. Núna fer hann bara í ræktina með vinum sínum. „Uh, ég er að fara á sundæfingu núna,“ segir Sóley. „Það er allt í lagi, við ætlum ekki að hittast fyrr en klukkan fimm. Ertu ekki búin þá?“ „Jú ...“ svarar Sóley hikandi. „Hvar ætlið þið að hittast?“ „Í garðinum heima hjá mér.“ Brosgretta myndast á andliti Sóleyjar. Henni finnst gaman að vera boðið en hún er hrædd um að hún kunni ekki lengur reglurnar.
25 „Þetta verður gaman,“ segir Hekla. „Engin pressa.“ Sóley kinkar kolli og ákveður að slá til. „Ókei, sjáumst á eftir.“
26
27 5. kafli – desember Kría situr við borðstofuborðið heima hjá sér og undirbýr kynningu sem hún á að vera með í vikunni. Það er alltaf nóg að gera í skólanum. Það er líka mjög mikið heimanám sem tekur hana langan tíma að leysa af því enska er ekki móðurmálið hennar. Hún er örugglega helmingi lengur að lesa og skrifa og klára verkefnin en bekkjarfélagar hennar. Þema kynningarinnar er „Lönd heimsins“ og Kría ætlar að segja bekkjarfélögum sínum frá Íslandi. Á borðinu eru póstkort með myndum af íslenskum fossum, eldgosum og hestum sem Kría ætlar að láta ganga um stofuna á meðan hún talar. Þau mega koma með eitthvað matarkyns fyrir kynninguna þannig að hún ætlar að bjóða þeim að smakka súkkulaði- og lakkrísnammi sem er svo íslenskt. Hvers myndir þú sakna frá Íslandi? Kríu finnst oft frekar leiðinlegt að hlusta á kynningar, svo hún vill að kynningin sín verði fyndin og skemmtileg. Hún prófar brandarana sína á Lóu en það er lítið að marka hana af því hún hlær að öllu sem Kría segir. En sjálfri finnst henni skondið að byrja á því að segja:
28 „Have you been to Iceland? I mean the country, not the supermarket.“ Vatn er stór hluti af lífi Kríu af því að hún æfir sund. Þess vegna ætlar hún að segja þeim frá íslensku fossunum sem fara aftur á bak, þú veist, þegar það er svo mikill vindur að fossinn fýkur upp í loftið í staðinn fyrir að renna niður fjallshlíðina. Og hún ætlar líka að monta sig af því hvað drykkjarvatnið er gott á bragðið á Íslandi og hvað sundlaugarnar eru margar og flottar, með heitum pottum og rennibrautum. Kría saknar íslensku sundlauganna. Hún er búin að finna íþróttafélag hérna í Colchester þar sem hún getur æft sund og það er frábært. En þó að æfingarnar séu svipaðar og heima þá er stemningin allt öðruvísi. Hún saknar þess að geta farið í útilaugina og rennibrautina og heita pottinn. Það er ekkert svoleiðis hér. Sóley segir að æfingarnar heima séu svolítið öðruvísi í ár. Það eru fleiri æfingar og fleiri mót. Sóley fór til dæmis um daginn að keppa á Akranesi og sendi Kríu mynd af ísnum sem mamma hennar keypti handa henni í verðlaun á eftir. Sóley og Kría skiptast enn á myndum og stuttum skilaboðum en bréfum hefur fækkað. Venjulega tekur það svona viku frá því maður setur bréf í póst og þangað til það berst. En síðasta póstkortið frá Sóleyju var þrjár vikur á leiðinni. Hún skrifaði um ferð sem hún fór á Þingvelli til að sjá haustlitina en þegar Kría las bréfið voru fyrstu jólavörurnar komnar í búðir. Kría reynir að senda
29 Sóleyju skilaboð á hverjum degi en gleymir því stundum af því Sóley er svo lengi að svara. Þessar kökur eru út um allt en mér finnst þær ekki góðar. Ertu búin að kaupa jólagjafir handa fjölskyldunni þinni? Er fjólublár ennþá uppáhaldsliturinn þinn? Hæhæ. Fórum á jólamarkaðinn í Heiðmörk í dag. Svo fallegt í snjónum. Það er enginn snjór hérna en það er mjög kalt, sérstaklega inni í húsunum af því þau eru eldgömul og það er dýrt að hita þau. Stundum set ég á mig vettlinga heima. Sóley er svo upptekin að mæta í jólaföndur og á jóla- tónleika og jólaböll að það er langt síðan þær hafa náð að tala saman í síma.
30 Á virkum dögum hefur Kría nánast aldrei tíma fyrir neitt nema sundæfingar og heimanám en um helgar reynir hún að hitta nýju vinkonur sínar, Mayu, Emmu og Divine. Þær baka gjarnan saman eða horfa á bíómyndir og svo fara þær líka oft út að ganga með hundinn hennar Emmu.
31 6. kafli – apríl Sóley hleypur upp að húsveggnum og hendir peysunni sinni frá sér. Það er allt of heitt að vera í henni því þó það sé í rauninni kalt úti vermir sólin. Sóleyju hitnar líka við það að hlaupa um. Þetta eru þriðju hádegis- frímínúturnar í þessari viku sem veðrið er búið að vera kjörið fyrir skotbolta og Sóley hefur verið með í öll skiptin. Sóley sér ekki Heklu fyrir aftan sig og fær boltann í sig. Hún frýs og horfir illilega á Heklu en Hekla yppir bara öxlum og kallar „sorrý, Stína“. Tónninn er svo kæru- leysislegur og fyndinn að Sóley getur ekki annað en hlegið. Hún fylgist með boltanum í von um að hann rúlli til hennar og hún geti aftur verið með. Heppnin er með henni þegar boltinn skýst í vegginn og þaðan til hennar. Sóley miðar á Heklu og þó Hekla sé fljót að hlaupa skýst boltinn í bakið á henni og Hekla frýs.
32 „Sorrý, Stína,“ kallar Sóley og Hekla geiflar sig. „Hver ætli þessi Stína sé eiginlega?“ spyr hún og aftur hlær Sóley. Næsti tími er enska og þau eiga að lesa stuttan texta og svara spurningum. Textinn er um bangsann Paddington sem flytur frá Perú til Englands og eignast þar nýja fjölskyldu. Uppáhaldsmatur Paddingtons er brauð með marmelaði en það var líka uppáhaldsmatur Elísabetar drottningar. „Hefur Kría hitt drottninguna?“ spyr einhver yfir allan bekkinn. „Nei, auðvitað ekki,“ svarar annar, „hún er dauð.“ „Dáin,“ segir kennarinn, „maður segir dáin eða látin.“ Hún brosir til Sóleyjar. „Hvað er annars að frétta af henni Kríu okkar?“ Sóley roðnar. Hún efast um að Kría hafi hitt Karl Bretakonung en kannski hefur hún séð konungshöllina. En hvað er annars að frétta af Kríu? Hún er vitlaus í Hobnobs og sver að það er ekki eins og annað súkkulaðikex. Vinkonur hennar heita Maya, Divine og Emma. Í desember sá hún nýfædda seli á ströndinni, í janúar sá hún söngleikinn Mamma Mia og í febrúar voru páskaliljur í blóma úti um allt. Ekkert merkilegt gerðist í mars og þær hafa lítið heyrst núna í apríl en Kría sendi henni skilaboð til að monta sig af því að vera komin með miða á London Comic Con í maí.
33 „Bara allt gott,“ svarar Sóley. „Kría er orðin svo bresk að hún drekkur te með litla fingurinn út í loftið.“ Bekkurinn hlær. „Hún er orðin svo bresk að hún á þrjár regnhlífar.“ Bekkurinn hlær aftur. „Hún er orðin svo bresk að stundum held ég að hún komi ekki aftur til Íslands,“ bætir Sóley við lægra en áður. Nokkrir flissa en kennarinn brosir uppörvandi til Sóleyjar. „Kría verður komin aftur áður en þú veist af, vittu til.“ Af hverju heldur þú að Sóley segi að Kría sé orðin „svo bresk“? Er hún að grínast eða er eitthvað annað sem býr að baki?
34
35 Saman á ný 7. kafli – júlí Sóley röltir niður götuna að húsi Kríu og fjölskyldu. Hún er spennt að hitta hana aftur eftir allan þennan tíma en líka smá kvíðin. Kannski er Kría komin með bleikt hár og búin að stækka um tíu sentímetra þannig að hún hreinlega þekkir hana ekki í útliti ... nei, þarna situr hún úti í garði og vinkar til Sóleyjar. Einu sinni hefðu þær hlaupið beint í fangið á hvor annarri, núna ganga þær bara rösklega en svo faðmast þær. Faðmlagið er kunnuglegt, þétt og innilegt og áhyggjur Sóleyjar gufa upp. Þetta er sama Kría og hún hefur saknað svo mikið. Það eru nokkrar vikur þangað til skólinn byrjar aftur svo þær hittast daglega og reyna að nýta tímann vel til að gera allt sem þær gátu ekki gert saman á meðan þær bjuggu í sitthvoru landinu. Gistipartý er efst á óskalistanum. Þær horfa á skemmtilega bíómynd heima hjá Sóleyju, borða popp og nammi og sofa svo hlið við hlið á vindsæng í stofunni. Síðan fær Sóley að fara með Kríu og fjölskyldu upp í bústað þar sem þau grilla hamborgara og fara í heita pottinn. Kría saknaði íslensku sundlauganna á meðan hún var í burtu þannig að þær fara oft í sund. Kría segir líka að íslenskur ís sé bestur í heimi þannig að þær fara nokkuð oft út í ísbúð. Og ekki kvartar Sóley því það er ekkert sumarlegra en ís og sund.
36 Kría er alltaf að segja hluti eins og: „Vá, hvað vatnið er gott. Íslenskt vatn er bara best“ … „Úff, hvað það er mikill vindur. Það er ekki svona mikill vindur í Englandi.“ Stundum finnst Sóleyju eins og Kría geti ekki talað um annað en muninn á Íslandi og Englandi. Stundum er eins og hún bara verði að monta sig en það er allt í lagi. Sóleyju finnst alveg gaman að heyra um muninn á London og Colchester og hvað indverskur matur er æðislegur og hvað það er breskt að fara í göngutúr úti í náttúrunni í gúmmístígvélum með hund í bandi og að drekka te frekar en kaffi. Af hverju heldur þú að Sóley finni stundum fyrir pirringi þegar Kría talar endalaust um muninn á Íslandi og Englandi? Sóleyju finnst aftur orðið frekar hversdagslegt að hitta Kríu og kann að meta hvað það er þægilegt að geta bara rölt yfir og bankað upp á hjá henni. „Hæ,“ segir hún um leið og dyrnar opnast. „Viltu koma í sund?“ „Æ, nei,“ segir Kría. „Ég nenni ekki.“ „Nú?“ „Gerum eitthvað annað.“ „En ef við plötum Birki bróður með okkur? Þá getum við keyrt í einhverja aðra sundlaug.“
37 „Mig langar ekki í sund,“ segir Kría. „Ég er á túr.“ „Ó, og geturðu þá ekki farið í sund?“ Sóley er sjálf ekki byrjuð á túr en hún veit um nokkrar eldri stelpur úr sundinu sem nota túrtappa til að komast á æfingar. „Jú, það er bara vesen,“ segir Kría og nennir greinilega ekki að ræða þetta frekar. „Hvað með að labba út í ísbúð?“ Sóley fitjar upp á nefið. „En við erum alltaf að fá okkur ís.“ „Já, og þú ert alltaf að segja hvað þér finnst ís góður.“ „Mér finnst ís góður!“ „Förum þá út í ísbúð,“ segir Kría. „Nei, gerum eitthvað annað,“ svarar Sóley. „Kannski eitthvað sem kostar ekki peninga.“ „Við getum farið í bakarí. Það er langt síðan ég hef fengið ostaslaufu og kókómjólk.“ Sóley hristir hausinn. „Nei, ég veit, hjólum á bókasafnið.“ „Ókei,“ svarar Kría. Kría finnur ekki hjólið sitt svo Sóley lánar henni sitt og fær sjálf hjól mömmu sinnar lánað. Þær hjóla upp götuna og í gegnum hverfið, fram hjá skólanum og bakaríinu. Þær læsa hjólunum sínum fyrir utan bókasafnið og rekast þar á Heklu.
38 „Hæ,“ segja þær allar í kór. „Velkomin til landsins,“ segir Hekla, „eða á ég kannski að segja velkomin heim. Hvernig var í London?“ „Ég bjó reyndar í Colchester sem er klukkutíma frá London. Ég veit ekki hvað ég á að segja. Þetta var bara geggjað.“ „Frábært,“ svarar Hekla. „Eruð þið að fara á bókasafnið? Ég er á svo skemmtilegu teikninámskeiði þar í sumar.“ Þær tala um pappír og liti, innblástur og tækni þangað til Hekla segist þurfa að flýta sér heim og stelpurnar fara inn á bókasafnið. Þær velja teiknimyndabók til að lesa saman og fá sér sæti í notalegum sófa. Eftir því sem sögunni vindur fram verður hún meira og meira spennandi. Sóley heldur neðst í blaðsíðuna tilbúin að fletta um leið og Kría kinkar kolli til merkis um að hún sé líka búin með opnuna. Þegar bókin klárast eru þær vonsviknar. „Þetta átti ekki að enda svona,“ segir Kría. „en þetta þýðir að það verður pottþétt–“ „Framhald,“ botnar Sóley. Þær spretta báðar á fætur og flýta sér að afgreiðslu- borðinu til að spyrja bókasafnsfræðinginn hvort næsta bók sé komin út.
39
40 8. kafli – ágúst Skólinn byrjar aftur og stelpurnar fara í 8. bekk. Þeim finnst skrýtið að vera komnar í unglingadeildina af því að leiðin í skólann er alveg sú sama en þær eru núna í annarri byggingu og með aðra kennara. Í unglinga- deildinni mega þær vera með tyggjó og það eru sófar á göngunum og það besta er að það er frjáls tími í frímínútunum. Sumir nota allar hádegisfrímínúturnar til að borða. Aðrir hanga í sófunum á ganginum eða setjast við taflborðið og tefla. Sumir fara inn á bókasafn til að lesa eða vinna í heimanáminu. En í dag er einn af þessum sjaldgæfu sumardögum í september og Hekla töfrar bolta upp úr töskunni og vill fá alla með út í skotbolta. Það virðast allir vera á leiðinni út svo Sóley og Kría elta. Hvað finnst þér skemmtilegast að gera í frímínútum? Kría stoppar upp við húsvegginn en Sóley heldur áfram út á grasflötina. „Sóley!“ kallar Kría. Sóley snýr sér við og þá er Kría búin að ná henni. „Hvert ertu að fara?“ spyr Kría. „Það er fínt að vera í sólbaði þarna upp við vegginn.“
41 „Ég ætla að vera með í skotbolta.“ „Ha?“ Kría er hissa. „En við þolum ekki skotbolta.“ „Kannski þú, ekki ég,“ segir Sóley. „Já, en við erum aldrei með.“ „Þú þarft þess ekki,“ segir Sóley ákveðin, „en ég ætla að vera með.“ Kría andvarpar. Hún vill ekki vera ein í sólbaði þannig að hún neyðist til að vera með í skotbolta. Hekla skýtur krakka hægri vinstri, Kríu þar meðtalda. Kría er auðvitað ennþá með í leiknum en það er bara svo drepleiðinlegt að vera dauð og standa bara eða sitja og bíða eftir að boltinn rúlli nógu nálægt til að hún nái honum og megi vera aftur með. Sóley er núna með boltann og einhvern veginn tekst henni að skjóta Heklu beint í rassinn.
42 Það hlakkar í Kríu. Vel gert hjá Sóleyju að hitta Heklu. Kría er svo annars hugar að hún rétt nær að grípa boltann sem skoppar í áttina til hennar áður en einhver annar nær honum og þá er Kría aftur komin af stað. Hún reynir að hæfa strákinn næst sér en hittir ekki. Hann nær boltanum og Kría hleypur í burtu svo hann nái henni ekki. Hún sér Sóleyju út undan sér ná boltanum en heldur áfram að hlaupa. Allt í einu fær Kría stingandi högg í upphandlegginn og æpir upp yfir sig. Sóley kemur hlaupandi til hennar. „Er allt í lagi með þig?“ „Vá, hvað þetta var ÓGEÐSLEGA fast,“ Kría lítur í kringum sig eftir sökudólgnum. „Sorrý, ég ætlaði alls ekki að meiða þig,“ segir Sóley. Kríu svíður í handlegginn og á bágt með að trúa því að þetta sé allt Sóleyju að kenna. Hvenær varð Sóley svona íþróttatýpa? Hvað gerðist eiginlega? Sóley leggur hönd á öxlina á Kríu en Kría bandar henni frá sér. Hún labbar í burtu frá grasflötinni, að húsveggnum. „Ég kem eftir smá,“ segir Sóley við krakkana, „haldið bara áfram að spila.“ Kría stendur í sólinni við húsvegginn þegar Sóley nær henni. „Er allt í lagi með handlegginn á þér?“ spyr Sóley. „Á ég að sækja kælipoka eða eitthvað?“
43 Kría svarar ekki heldur starir bara á Sóleyju. Hún er öll uppspennt. „Get ég gert eitthvað fyrir þig?“ spyr Sóley og gerir aðra tilraun til að leggja hönd á öxlina á Kríu. „Hættu þessu,“ missir Kría út úr sér. Áður en hún veit af er hún búin að hækka róminn. „Gerðu það. HÆTTU bara.“ Sóley horfir forviða á hana. „Má ég ekki snerta þig?“ „Ég trúi ekki að þú hafir dúndrað boltanum í mig!“ „Fyrirgefðu. Ég sver að það var alveg óvart.“ „Þú veist að ég hata skotbolta!“
44 „Þú þurftir ekkert að vera með.“ „Átti ég bara að vera ein eða?“ urrar Kría. „Þú getur stundum verið svo ógeðslega leiðinleg við mig.“ Augun í Sóleyju stækka. „Þú getur stundum verið alveg ömurleg vinkona!“ bætir Kría við. „Ekki segja svona,“ segir Sóley og tárin brjótast fram. „Ég er í burtu í heilt ár! Og svo kem ég til baka og þú vilt bara ekkert vera með mér lengur,“ heldur Kría áfram. „Heyrðu,“ segir Sóley og er orðin æst, „við erum búnar að hittast daglega síðan þú komst!“ „Já, kannski daglega en við erum ekki alltaf saman lengur.“ „Nei, ég er stundum upptekin. Ég þarf stundum að fá að hitta annað fólk.“ „Eins og Heklu,“ segir Kría og ranghvolfir í sér augunum. „Hekla er fín. Ég veit að þú fílar hana alveg líka.“ „Mér finnst bara eins og þú hlustir ekki á mig lengur.“ Kría fellir tár. „Það var fáránlega erfitt að byrja í nýjum skóla í Colchester en ég bjóst ekki við því að það yrði líka svona erfitt að koma aftur í skólann okkar. Þú skilur þetta ekkert. Af því að þú varst bara hérna.“ „Oj, hvað þú ert ósanngjörn. Ég skil þig bara víst. Það ert þú sem skilur mig ekki. Þú fórst og ég var ein, missti
45 bestu vinkonu mína í heilt ár. Og hvað átti ég að gera, vera bara alltaf ein og bíða eftir þér? Nei. Þú eignaðist nýjar vinkonur, Emmu og Mayu og eitthvað. Og við Hekla urðum vinkonur. Þó að við Hekla séum vinkonur þýðir það ekkert að þú og ég séum ekki vinkonur!“ „En við vorum bestu vinkonur,“ segir Kría. „Við ERUM bestu vinkonur,“ segir Sóley. „Nei,“ segir Kría. „Þú meiddir mig! Við erum ekki vinkonur lengur, allavega ekki bestu vinkonur!“ Kría rýkur í burtu. Hvers vegna byrja Kría og Sóley að rífast? Hefðu þær getað talað saman á annan hátt til að koma í veg fyrir rifrildi? Hvað hefðir þú gert?
46 9. kafli – desember Kríu finnst haustið hafa varað í heila eilífð þó hún hafi strax dottið inn í kunnuglega rútínu með skóla og sundæfingum, afmælum, matarboðum og einstaka bíóferðum. Hún er nánast alltaf umkringd fólki en samt hefur hún aldrei verið jafn einmana. Hún hittir Sóleyju daglega og þær tala saman en jafnvel þegar létt er yfir þeim er eins og brosið nái aldrei almennilega til augnanna. Amma sækir Lóu litlu systur í skólann einu sinni í viku og Kría reynir að vera með þeim þegar hún getur. Í eldhúsinu hjá ömmu hlusta þær á Ellý Vilhjálmsdóttur og hnoða í kleinur sem þær svo steikja í stórum potti – nýsteiktar kleinur eru allra meina bót. Jólin eru á næsta leiti þegar strákur að nafni Ramon, sem er nýfluttur til Íslands frá Venesúela, byrjar í bekknum. Kría veit hvað það er erfitt að vera útlendingur í nýju landi svo hún leggur sig fram við að taka vel á móti honum en þau geta lítið talað saman. Kría talar bæði íslensku og ensku en Ramon talar bara spænsku. Kría reynir að nota einföld orð á íslensku og mikið handapat. Sóley stendur álengdar og fylgist með en færir sig síðan nær og segir varfærnislega: „Hvað með að prófa að útskýra með því að teikna?“
47 Hvernig hjálpa Kría og Sóley Ramon að skilja þótt þau tali ekki sama tungumál? Hvers vegna heldur þú að teikningar virki svona vel? Kríu finnst hún vera búin að prófa allt og er alveg uppiskroppa með hugmyndir. Hún nær í blað og prófar að teikna og ótrúlegt en satt þá gengur Ramon vel að skilja teikningarnar. Samskiptin verða svolítið eins og Pictionary en það var lengi vel uppáhaldsspil Kríu og Sóleyjar. Kría er þakklát og horfir hlýlega á Sóleyju sem brosir á móti. Í samfélagsfræði eru þau að læra um samskipti Íslands við umheiminn allt frá miðöldum til dagsins í dag. Þau læra meðal annars um sögu Íslands og Danmerkur sem útskýrir af hverju danska er kennd í skólum á Íslandi og af hverju það hafa svona margir farið í nám til Danmerkur í gegnum árin. Kennarinn þeirra segir að það sé stór hópur íslenskra innflytjenda í Danmörku, sumir setjast þar að en aðrir snúa aftur. „Ég heyrði nýlega orðið ‚snúbúi‘ yfir fólkið sem flytur aftur heim,“ segir kennarinn. „Mér finnst það gott og lýsandi orð yfir íbúa sem snýr aftur.“ Sóley réttir upp hönd og kennarinn gefur henni orðið.
48 „Þá er Kría snú-búi,“ segir hún og lítur yfir til Kríu með glampa í augunum. „Já,“ samþykkir Kría og brosir innilega, „ég bjó í Englandi.“ Kennarinn kinkar kolli ánægður með umræðurnar. Í morgunfrímínútunum tekur Kría eftir auglýsingu fyrir utan skólabókasafnið. Hverfisbókasafnið ætlar að byrja með nýtt teikninámskeið í janúar. Hún finnur Ramon einan inni í matsal að borða epli og bendir honum á að elta sig. Í sófa fyrir utan stærðfræðistofuna sitja Sóley og Hekla í hrókasamræðum. Þær þagna þegar Kría og Ramon birtast. „Ég ætlaði ekki að trufla,“ segir Kría, „en ég var að sjá að það verður teikninámskeið á bókasafninu í janúar. Eigum við að skrá okkur?“ Hekla hoppar á fætur. „Ég er til.“ Sóley hlær og hermir eftir Heklu. „Ég er til.“ Ramon horfir spyrjandi á þær og endurtekur: „Ég. Er. Til?“ Kría opnar skólatöskuna sína, finnur auða blaðsíðu í stílabók og byrjar að teikna mynd til að útskýra teikninámskeiðið fyrir Ramon. Hann virðist smátt og smátt átta sig á því um hvað málið snýst og vill vera með.
49 „Þetta verður gaman,“ segir Sóley. „Já, það held ég líka,“ segir Kría. „Og líka ég,“ segir Hekla. „Og. Líka. Ég,“ segir Ramon. „Yo también? No?“ bætir hann við. Þær yppa öxlum ekki vissar hvað spænsku orðin þýða. En þær brosa breitt. Þetta verður örugglega gaman hjá þeim. Hvað segja orðin „Yo también“ okkur um það hvernig Ramon líður í bekknum núna?
50 ÞRAUTIR Hér eru tillögur að fjölbreyttum verkefnum sem þú getur unnið eftir að hafa lesið bókina. Verkefnin má vinna í stílabók eða tölvu. Markmiðið er að efla lesskilning, tjáningu, orðaforða og dýpri tengingu við efni sögunnar. 1. Lýsingarorð – persónur sögunnar Skrifaðu lýsingarorð sem þér finnst passa við hverja og eina persónu sögunnar: Kríu, Sóleyju, Heklu, Ramon og Lóu litlu systur Kríu. Hvernig lýsa orðin persónunni? Lýsa þau góðum eiginleikum, slæmum eða bara hlutlausum staðreyndum? Flokkaðu lýsingarorðin sem þú valdir í: jákvæð neikvæð hlutlaus Dæmi: Lýsingarorð Nafn Tegund Ástæða Óörugg Kría neikvæð Kría verður óörugg þegar hún heldur að Sóley sé orðin nánari öðrum en henni.
51 2. Tilfinningar Í sögunni eru margar sterkar tilfinningar. Veldu eina af þessum senum: • Kynningin „Lönd heimsins“. • Fyrsta faðmlagið eftir heimkomu Kríu. • Rifrildið á skólalóðinni. Hvernig líður persónunum í senunni? Hvað veldur tilfinningunum? Hvernig breytast þær? 3. Orðaleit Finndu eins mörg orð og þú getur úr stöfunum í orðinu: MENNING Dæmi: megn, neinn Skrifaðu niður öll orðin sem þér detta í hug. Hvað eru þau mörg?
52 4. Bókmenntagreining – Hvað finnst þér? Þú getur valið að vinna verkefnið skriflega, myndrænt eða munnlega. Veldu það sem hentar þér best! 1. Boðskapur Hver er boðskapur sögunnar? Er sagan að segja eitthvað mikilvægt um vináttu, tilfinningar, breytingar eða samskipti? Útskýrðu með dæmi úr sögunni. 2. Atburðarás Hver er atburðarás sögunnar? Teiknaðu tímalínu með helstu atburðum í réttri röð. Þú getur notað örvar, tákn, lit eða myndir. 3. Tími Ytri tími Hvenær gerist sagan? Hvaða árstíðir koma við sögu? Innri tími Hversu langur tími líður í sögunni? Gerist hún á einum degi, nokkrum vikum, einu ári eða lengra tímabili? 4. Sögusvið (umhverfi) Hvar gerist sagan? Hvaða atriði í textanum hjálpa þér að átta þig á sögusviðinu?
53 5. Aðalpersónur Hverjar eru aðalpersónurnar? Hvaða hegðun eða eiginleikar lýsa Kríu og Sóleyju? Veldu dæmi úr textanum til að styðja við hugmyndir þínar. 6. Aukapersónur Ramon og Hekla eru aukapersónur í sögunni. Skrifaðu persónulýsingu fyrir þau. Þú getur lýst hvoru tveggja, útliti og persónuleika. 7. Sjónarhorn Hver segir söguna? Er hún sögð í fyrstu persónu (ég) eða þriðju persónu (hann/hún/hán)? Hvernig hefur sjónarhornið áhrif á það hvernig þú skilur tilfinningar eða hugsanir persónanna? 8. Myndmál og tákn Hvað dettur þér í hug þegar þú heyrir nöfnin Kría, Lóa, Sóley og Birkir? Hvernig passa nöfnin við söguna?
54 5. Ritun – Láttu hugmyndaflugið ráða Veldu eina af þessum kveikjum: • Dagbók Skrifaðu dagbókarfærslu um einn dag í lífi: Sóleyjar Kríu Heklu Ramons • Myndasaga Gerðu stutta myndasögu með talblöðrum og myndum. Þú getur teiknað ákveðna senu í sögunni eins og til dæmis: Samskipti Kríu og Sóleyjar áður en Kría flutti til Englands Eitthvað fyndið sem gerist á milli persóna Skotboltaleikinn • Nýr kafli Bættu við atburðarásina, eins og þú sért að bæta nýjum kafla við inn í miðja bók. Láttu ímyndunaraflið ráða, skrifaðu til dæmis um: Óvænt atvik í sundlauginni Helgarferð Sóleyjar til Kríu á Englandi Breskan skóladag hjá Kríu á Englandi
55 • Framhaldið Ímyndaðu þér hvað gæti gerst eftir að sagan endar og búðu til þitt eigið framhald. Skrifaðu beint framhald, eins og þú sért að bæta við nýjum kafla aftast í bókina. Hvað gerist næst? Gerist eitthvað nýtt sem reynir á vináttu Kríu og Sóleyjar? Verða þau fjögur (Kría, Sóley, Hekla og Ramon) nánir vinir? Kemur nýr krakki í bekkinn?
56 6. Myndlæsi Að lesa myndir kallast myndlæsi. Það felst í því að skoða myndir vel, taka eftir smáatriðum og velta fyrir sér hvað þær segja okkur, jafnvel því sem sést ekki beint. Skoðaðu myndina vel og veltu eftirfarandi spurningum fyrir þér. Á hvaða tíma dags gerist atburðurinn? Hvað sérðu á myndinni? Hvaða þrjú orð finnst þér lýsa myndinni? Hvaða stemningu skapa litirnir og formin? Hvaða lag eða tónlist passar við myndina? Af hverju? Lokaðu augunum og lýstu myndinni. Hefur þú lagst í gras eða móa og horft á ský? Sástu einhverjar skýjamyndir?
Kría og Sóley eru bestu vinkonur, hálfgerðar samlokur. Hvað verður um vináttuna þegar þær búa ekki lengur í sama landinu? Þær hafa alltaf verið óaðskiljanlegar en einn daginn tilkynnir Kría Sóleyju að hún muni flytja til Englands í eitt ár með fjölskyldu sinni. Hvernig mun vináttu þeirra reiða af? Þegar Kría snýr aftur heim til Íslands er margt breytt. Hún þarf að finna sinn stað upp á nýtt – í skólanum, í tómstundum og jafnvel hjá Sóleyju. Ný andlit, nýir vinir og breyttar venjur gera heimkomuna flóknari en hún hafði ímyndað sér. Viðsnúningur er saga um vináttu, breytingar og það að snúa aftur heim. Höfundur sögunnar er Karítas Hrundar Pálsdóttir og myndhöfundur Arnar Þór Kristjánsson. 40373 Að heiman og heim VIÐSNÚNINGUR
RkJQdWJsaXNoZXIy MjIxNzc=