38 „Hæ,“ segja þær allar í kór. „Velkomin til landsins,“ segir Hekla, „eða á ég kannski að segja velkomin heim. Hvernig var í London?“ „Ég bjó reyndar í Colchester sem er klukkutíma frá London. Ég veit ekki hvað ég á að segja. Þetta var bara geggjað.“ „Frábært,“ svarar Hekla. „Eruð þið að fara á bókasafnið? Ég er á svo skemmtilegu teikninámskeiði þar í sumar.“ Þær tala um pappír og liti, innblástur og tækni þangað til Hekla segist þurfa að flýta sér heim og stelpurnar fara inn á bókasafnið. Þær velja teiknimyndabók til að lesa saman og fá sér sæti í notalegum sófa. Eftir því sem sögunni vindur fram verður hún meira og meira spennandi. Sóley heldur neðst í blaðsíðuna tilbúin að fletta um leið og Kría kinkar kolli til merkis um að hún sé líka búin með opnuna. Þegar bókin klárast eru þær vonsviknar. „Þetta átti ekki að enda svona,“ segir Kría. „en þetta þýðir að það verður pottþétt–“ „Framhald,“ botnar Sóley. Þær spretta báðar á fætur og flýta sér að afgreiðslu- borðinu til að spyrja bókasafnsfræðinginn hvort næsta bók sé komin út.
RkJQdWJsaXNoZXIy MjIxNzc=