22 Hæ Sóley. Það er búið að vera mikið að gera. Ég er byrjuð í skólanum og búin að kynnast mörgum. Ég er ekki sú eina í bekknum sem er útlensk. Það eru stelpur frá Indlandi og Nígeríu og strákur frá Írlandi. Svo eru líka nokkrir krakkar sem eru breskir en eiga foreldra til dæmis frá Danmörku og Gvæjana. Krakkarnir tala allskonar ensku svo ég þarf alltaf að vera að stilla eyrað. Enskur framburður frá Colchester og Indlandi er til dæmis mjög ólíkur. Minn framburður er sennilega svolítið íslenskur en ég er líka ennþá frekar feimin að tala. Mér finnst betra að hlusta bara og reyna að leggja öll nýju orðin á minnið. Það er oft munur á breskri ensku og bandarískri eins og við heyrum í bíómyndunum. Breska er eiginlega líkari íslensku. Hér er póstur post en ekki mail og lyfta lift en ekki elevator og fótbolti football en ekki soccer. Mér finnst smá Hjartastopp-stemning í skólanum, ekki af því allir eru ástfangnir af öllum eins og í teiknimyndasögunni, heldur af því við þurfum öll að vera í
RkJQdWJsaXNoZXIy MjIxNzc=