Viðsnúningur

42 Það hlakkar í Kríu. Vel gert hjá Sóleyju að hitta Heklu. Kría er svo annars hugar að hún rétt nær að grípa boltann sem skoppar í áttina til hennar áður en einhver annar nær honum og þá er Kría aftur komin af stað. Hún reynir að hæfa strákinn næst sér en hittir ekki. Hann nær boltanum og Kría hleypur í burtu svo hann nái henni ekki. Hún sér Sóleyju út undan sér ná boltanum en heldur áfram að hlaupa. Allt í einu fær Kría stingandi högg í upphandlegginn og æpir upp yfir sig. Sóley kemur hlaupandi til hennar. „Er allt í lagi með þig?“ „Vá, hvað þetta var ÓGEÐSLEGA fast,“ Kría lítur í kringum sig eftir sökudólgnum. „Sorrý, ég ætlaði alls ekki að meiða þig,“ segir Sóley. Kríu svíður í handlegginn og á bágt með að trúa því að þetta sé allt Sóleyju að kenna. Hvenær varð Sóley svona íþróttatýpa? Hvað gerðist eiginlega? Sóley leggur hönd á öxlina á Kríu en Kría bandar henni frá sér. Hún labbar í burtu frá grasflötinni, að húsveggnum. „Ég kem eftir smá,“ segir Sóley við krakkana, „haldið bara áfram að spila.“ Kría stendur í sólinni við húsvegginn þegar Sóley nær henni. „Er allt í lagi með handlegginn á þér?“ spyr Sóley. „Á ég að sækja kælipoka eða eitthvað?“

RkJQdWJsaXNoZXIy MjIxNzc=