24 Sóleyju finnst gaman að lesa um ævintýri Kríu en hún öfundar hana samt svolítið af því að hún væri líka til í að vera í Hjartastopp-skóla og fara á safn um teiknimyndir. Sóley dregur djúpt andann. Það er líka gaman hjá mér, hugsar hún og veltir fyrir sér hvað hún eigi eiginlega að gera skemmtilegt í dag eftir sundæfingu. Þá hringir dyrabjallan. Hekla stendur fyrir utan með fótbolta undir hendinni. „Hæ,“ segir hún. „Viltu koma á eftir og spila með okkur? Þú mátt vera með mér í liði.“ Sóley er hissa að vera spurð. Hún man ekki hvenær hún spilaði síðast fótbolta. Kría er með ofnæmi fyrir öllum hópíþróttum og Sóley hefur sjálf aldrei verið sérstakur aðdáandi. Hún var samt stundum í marki fyrir Birki bróður á meðan hann æfði fótbolta. Núna fer hann bara í ræktina með vinum sínum. „Uh, ég er að fara á sundæfingu núna,“ segir Sóley. „Það er allt í lagi, við ætlum ekki að hittast fyrr en klukkan fimm. Ertu ekki búin þá?“ „Jú ...“ svarar Sóley hikandi. „Hvar ætlið þið að hittast?“ „Í garðinum heima hjá mér.“ Brosgretta myndast á andliti Sóleyjar. Henni finnst gaman að vera boðið en hún er hrædd um að hún kunni ekki lengur reglurnar.
RkJQdWJsaXNoZXIy MjIxNzc=