37 „Mig langar ekki í sund,“ segir Kría. „Ég er á túr.“ „Ó, og geturðu þá ekki farið í sund?“ Sóley er sjálf ekki byrjuð á túr en hún veit um nokkrar eldri stelpur úr sundinu sem nota túrtappa til að komast á æfingar. „Jú, það er bara vesen,“ segir Kría og nennir greinilega ekki að ræða þetta frekar. „Hvað með að labba út í ísbúð?“ Sóley fitjar upp á nefið. „En við erum alltaf að fá okkur ís.“ „Já, og þú ert alltaf að segja hvað þér finnst ís góður.“ „Mér finnst ís góður!“ „Förum þá út í ísbúð,“ segir Kría. „Nei, gerum eitthvað annað,“ svarar Sóley. „Kannski eitthvað sem kostar ekki peninga.“ „Við getum farið í bakarí. Það er langt síðan ég hef fengið ostaslaufu og kókómjólk.“ Sóley hristir hausinn. „Nei, ég veit, hjólum á bókasafnið.“ „Ókei,“ svarar Kría. Kría finnur ekki hjólið sitt svo Sóley lánar henni sitt og fær sjálf hjól mömmu sinnar lánað. Þær hjóla upp götuna og í gegnum hverfið, fram hjá skólanum og bakaríinu. Þær læsa hjólunum sínum fyrir utan bókasafnið og rekast þar á Heklu.
RkJQdWJsaXNoZXIy MjIxNzc=