90 þitt á himninum. Það er myrkur á fjallinu mínu og ég er komin til að rétta þér hornið þitt svo það komi aftur sól.“ „NÚ!? KLIPPTI EINHVER HORNIÐ ÞITT AF HIMNINUM?“ „Var það Ægrantíu-púkinn? Hann er svo ægilega skelfilegur með stóru vígtennurnar og skærin sín.“ „Æjj æjj, og kanntu ekki að sauma það aftur á? Aha! Ég fékk hugmynd! Ég bara hjálpa þér að sauma það aftur á, því ég er rosa góð í að sauma. Ég þarf bara að finna bandspottann sem ég er með í bakpokanum mínum. Ég fann bandið! Komum, núna getum við saumað hornið þitt aftur á svo að sólin skíni á fjallið mitt.“ Daginn eftir Úfff, núna erum við búin að ljúka verkinu, sólin er farin að skína aftur á fjallið mitt og nú þarf ég að leggja af stað heim, en fyrst þarf ég að segja bless við Vestra. „Bless bless, Vestri, gaman að kynnast þér. Þú mátt koma í heimsókn til mín á Baulu hvenær sem þú vilt. En þangað til getum við verið pennavinir. Vona að Ægrantíu-púkinn verði ekki meira vandamál.“ Og nú fer ég heim. Fjórum og hálfum degi seinna Nú er ég komin heim. Það er búið að skamma mig alveg heilan helling fyrir að laumast að heiman en þau eru samt öll mjög ánægð með mig af því sólin er aftur farin að skína. Ég er úti að leika mér með systkinum mínum. Það er svo gott veður og sólin skín á okkur. Bless bless, takk fyrir mig. ENDIR
RkJQdWJsaXNoZXIy MjIxNzc=