NISTIÐ LOVÍSA HIND ÞORSTEINSDÓTTIR, 12 ÁRA „Ása! Ása! ÁSA! Vaknaðu!“ hrópar mamma og dregur Ásu úr bælinu. „Æi!“ baular hún mæðulega. „Mig var að dreyma svo skemmtilegan draum.“ „Já,já,“ ansar mamma. „En þú færð köttinn þinn í dag, ertu ekki spennt?“ „Jú, alveg rétt!“ svarar Ása og rýkur á fætur. Hún hafði steingleymt því að í dag fengi hún loksins gæludýr. Þegar mamma er farin fram klæðir Ása sig í gallabuxur og hettupeysu. Síðan gengur hún inn í eldhús. Á meðan hún borðar morgunmat rennir hún yfir alls kyns kattarnöfn í huganum. Hún lítur á úrið, klukkan er hálftíu á laugardagsmorgni. Ása horfir út um gluggann á borgarlandslagið. Grátt mistur liggur yfir háum blokkunum sem byrgja allt útsýnið yfir fjöllin. Hana hafði alltaf dreymt um að eiga heima úti í sveit, eiga dýr og ganga út í skóg á hverjum degi. Hún er algjört náttúrubarn. Mamma kallar hana stundum skógardísina sína. DING DONG! „Kötturinn þinn er kominn, Ása!“ kallar mamma. Ása hleypur fram í forstofu. Dyrnar opnast og inn gengur gamall maður með sítt grátt hár og skegg. Í annarri hendi heldur hann á trjágrein sem á örugglega að vera stafur og í hinni heldur hann á gömlu viðarbúri. Þrjár hugsanir þjóta um hug Ásu á þessari stundu. Kötturinn minn er örugglega í þessu búri. Skrítinn karl, svolítið álfalegur. Ætli kisan sé læða eða högni? 7 Smásaga ársins 10–12 ára 20 26
RkJQdWJsaXNoZXIy MjIxNzc=