69 að henni gengur mun betur að skjóta á markið. Elísa sér að þegar hún skýtur þá ratar boltinn alltaf á þann stað sem hún vill að hann fari á. Eftir hádegi hjólar Elísa á æfingu og man svo sannarlega eftir því að taka töfraboltann með sér. Á æfingu hittir hún Maríu og Ásdísi, bestu vinkonur sínar. Þær taka eftir boltanum og spyrja hana: „Af hverju ertu með svona ljótan og slitinn bolta á æfingu?“ „Æji bara, afi gaf mér hann og mér þykir svolítið vænt um hann.“ Áður en æfingin byrjar spyr Elísa þjálfarann hvort þær megi ekki nota boltann hennar í dag. Þjálfarinn samþykkir það. Æfingin byrjar á upphitun og svo segir þjálfarinn við þær að það verði skemmtileg æfing í dag, bara skotæfing og svo spil. Þegar skotæfingunni lýkur þá skiptir þjálfarinn stelpunum í tvö lið og Elísa lendir með Ásdísi í liði en María er í hinu liðinu. Þegar stelpurnar eru búnar að stilla sér upp sparkar þjálfarinn töfraboltanum hennar Elísu upp í loftið og kallar: „BYRJA!“ Elísu gengur miklu betur á æfingunni og þjálfarinn tekur strax eftir því að hún er búin að bæta sig mikið. Vikurnar líða og Elísa er orðin ansi örugg með sig, sérstaklega þegar hún fær að spila með töfraboltann. Á einni miðvikudagsæfingunni í júlí segir svo þjálfarinn við stelpurnar: „Nú er komið að Símamótinu og liðin koma inn í kvöld.“ Elísa fær fiðring í magann, bæði af spennu og stressi yfir því að vera að fara að spila á einu stærsta móti sumarsins, án þess að vera með töfraboltann. Því eins og allir vita þá má ekki koma með eigin fótbolta á fótboltamót.
RkJQdWJsaXNoZXIy MjIxNzc=