68 fótboltakonur hafa spilað með þessa tölu. En aðalástæðan er samt sú að afi Beggi spilaði alltaf með töluna 7 frá því að hann byrjaði í fótbolta. Ferill afa gekk vel, hann var mjög góður í fótbolta og þegar hann var lítill setti hann sér það markmið að komast í landsliðið. Hann náði markmiðinu og spilaði 113 leiki með karlalandsliðinu í fótbolta og 256 með félagsliðinu Fylki. Í síðasta leiknum hans, þegar hann var 31 árs, sleit hann krossband á móti Þýskalandi. Afi gat ekki spilað fleiri leiki, hvorki með landsliðinu né Fylki, af því hann slasaðist svo illa. Þegar Elísa er komin til afa þá hleypur hún til hans og þau gera sérstaka handabandið sitt sem þau gera alltaf þegar þau hittast. „Hæ, elsku besti afi,“ segir hún glaðlega og hleypur síðan beint inn í bílskúr og byrjar að gramsa í dótinu hans. 2. kafli – Bílskúrinn Elísa finnur kassa með öllu gamla fótboltadótinu hans afa. Þar á meðal eru allar medalíurnar hans, takkaskórnir og gamall slitinn fótbolti. Afi kemur inn í bílskúr, sest við hliðina á Elísu og segir: „Ég vissi að þú myndir finna þennan kassa strax. Veistu, þessi kassi er mjög sérstakur og sérstaklega þessi bolti sem þú heldur á.“ „Er það?“ spyr Elísa. „En hann er bara gamall og slitinn. Ég sé ekkert merkilegt við þennan bolta.“ „Þessi bolti leitaði alltaf á réttu staðina þegar ég skaut með honum og margir kölluðu þennan bolta töfraboltann,“ segir afi. „Má ég eiga hann?“ spyr Elísa þá. „Mig vantar kannski smá töfra á vellinum þessa dagana.“ Afi flissar og segir: „Auðvitað máttu eiga hann, rúsínan mín.“ Eftir langan tíma hjá afa þurfa Elísa og mamma að huga að því að koma sér heim. 3. kafli – Fótboltaæ fingin Þegar Elísa vaknar næsta morgun fer hún strax út í garð að leika sér með töfraboltann hans afa. Hún tekur nokkur skot og sér strax
RkJQdWJsaXNoZXIy MjIxNzc=