5 Á leiðinni í bílnum leiddist mér svo mikið að ég gargaði; Foreldrar mínir fengu nóg af bullinu í mér og létu það eftir mér að vera í símanum hennar mömmu. Ég fékk ekki að nota pabba síma því hann er eins og afi, alltaf að leggja kapal. Þegar við vorum loksins komin á Hvalnes þá vildu foreldrar mínir drífa sig inn í bústaðinn hjá Jóhannesi frænda mínum. Jóhannes er bróðir hennar mömmu og er ansi skrítinn gamall karl sem heldur upp á fiska, bæði til að veiða og borða. Ég nennti ekki strax inn í sumarbústaðinn og vildi frekar leika mér úti í sandkassanum með fjólubláu uppáhaldsskófluna mína. Stuttu seinna tók ég eftir því að það var eitthvað hjá mér í garðinum. Það var LOÐIÐ, HVÍTT og STÓRT! Þetta var bangsi, eða það hélt ég allavega. Mér þótti því góð hugmynd að labba til bangsa og gefa honum rosalega stórt knús. Þegar ég labbaði að bangsanum kallaði ég: „Bangsi!“ Þá allt í einu sneri bangsinn sér við. Mér dauðbrá! Ég stökk inn í tjaldið okkar eins hratt og ég gat! „HAEÐASKOLLUR, ANDAROFN MEÐ KYRRSTAEÐUM KJÖRUM!!“
RkJQdWJsaXNoZXIy MjIxNzc=