56 gallanum sem hún er búin að vera með síðan hún fæddist. Þegar ég reyndi að vekja hana til að fara í skólann í morgun andaði hún ekki. Þess vegna kom hún ekki í skólann í dag. Gabríel er í uppnámi yfir því sem mamma Gyðu sagði honum. Hann hleypur eins hratt og hann getur að spítalanum og beint að afgreiðslunni. Hann spyr áhyggjufullur. - Hvar er Gyða Sól Sigurðardóttir? - Hún er á annarri hæð, í herbergi sjötíu og fimm, segir afgreiðslustelpan. Gabríel gengur hratt að herberginu og labbar inn til Gyðu. - Gyða, er í lagi? Það kemur ekkert svar frá henni. Gabríel situr og starir á hana í þrjá klukkutíma. Þegar hann er orðinn þreyttur ákveður hann að fara heim. Þegar hann er kominn að hurðinni og er við það að fara út heyrir hann í hjartalínuritinu. Hann snýr sér hratt við og hleypur að Gyðu en það eina sem er á skjánum er slétt lína. Þýðir það ekki að það er ekki hjartsláttur hjá henni? Gabríel hleypur að starfsmanni og pikkar í hann. Hann er í miklu uppnámi og öskrar næstum á starfsmanninn: - Hjálp, komdu. - Svona, rólegan æsing, drengur, segir starfsmaðurinn. - Það er Gyða, hún er … hún er … ég held að hún sé dáin. Starfsmaðurinn er mjög indæll og tekur um axlirnar á Gabríel sem er með tárin í augunum og að berjast við grátinn. - Við skulum þá koma og kíkja á hana vinkonu þína. - Já, svarar Gabríel og allar flóðgáttir opnast. Hann byrjar að hágráta. Þegar þeir koma inn á stofuna þar sem Gyða liggur eru margir læknar þar. Þeir eru að reyna að bjarga henni. En það er of seint. Síðasta orðið hennar var Gabríel. ENDIR
RkJQdWJsaXNoZXIy MjIxNzc=