55 - Gabríel, viltu … viltu … viltu kannski kyssa mig? Haa, í alvöru, er hún að meina það? hugsar Gabríel. - Ha? Núna? segir hann. - Já, hvað? - Ekkert … bara … já. Þau kyssast lengi, þangað til það heyrist hljóð í bíl stutt frá þeim. - Er þetta eðlilegt hljóð? spyr Gyða stressuð. - Ég held það, eigum við ekki bara að fara heim núna? Henni líður illa. Hjartað slær hratt og öll hljóð virðast skrýtin. - Jú, gerum það. Þau labba saman í þögn heim. Það er komið myrkur og allir farnir að sofa. Þegar þau koma heim til Gabríels kveðjast þau með kossi. Þegar hann labbar að útidyrunum spyr hann Gyðu: - Á ég að fylgja þér heim? - Nei nei, þetta er allt í lagi. Gyða fer heim og inn í herbergið sitt, sest á rúmið og hugsar: Mér líður enn illa, ég held að það sé eitthvað að mér. Gyða ákveður að fara að sofa og leggst í rúmið og sofnar. Næsta dag kemur Gabríel gangandi í skólann. Hann gengur inn í skólastofuna og labbar að stólnum. Hann sest og horfir á stól Gyðu. Tíminn byrjar og Þórður talar og segir að það sé yndislestur og allir eigi að taka upp lestrarbók og byrja að lesa. Hvar er Gyða? hugsar Gabríel stressaður. Þau eru búin í stærðfræði, ensku og náttúrufræði. Það er kominn hádegismatur. Hann borðar og gengur að útidyrunum og labbar heim. Á leiðinni ákveður hann að fara heim til Gyðu og gá hvort það sé í allt í lagi með hana. Þegar hann kemur heim til Gyðu bankar hann á útidyrahurðina. Til dyra kemur útgrátin kona í náttslopp og inniskóm. - Er Gyða heima? spyr Gabríel. - Hún er á spítalanum. - Ha? Af hverju? segir Gabríel skelkaður. - Við vitum ekki af hverju en við höldum að það sé út af hjarta
RkJQdWJsaXNoZXIy MjIxNzc=