46 Nefhildur Klara var í skólanum og kennarinn tilkynnti bekknum að þau ættu að flytja kynningu um sig sjálf næsta dag. Þau áttu að flytja hana á skólahátíðinni, sem var 4. júní. Svo hringdi bjallan og allir krakkarnir voru glaðir að skólinn væri búinn. Sumir flýttu sér heim til að undirbúa verkefnið. Þegar Klara kom út á skólalóðina hitti hún vinkonur sínar, Bríeti, Sólveigu og Söru. Þær voru í 6. bekk eins og Klara. Vinkonurnar ákváðu að vinna allar saman í verkefninu og gengu því saman heim til Klöru. Sara elskaði að leika í leiksýningum og koma fram á sviði þannig að hún var mjög spennt. Bríeti fannst þetta pínu stressandi og Sólveig vildi alltaf vera ein af svölu stelpunum, þannig að hún var pínu efins um þetta verkefni. Klöru fannst þetta hins vegar alveg ágætt. Þegar þær voru komnar heim til Klöru, tók á móti þeim ilmandi pönnukökuilmur. Þær komu inn og sáu að pabbi var að baka pönnukökur, sem voru í miklu uppáhaldi hjá Klöru. „Má bjóða ykkur pönnukökur?“ spurði pabbi. Stelpurnar hugsuðu sig um stundarkorn, hvort þær ættu að fá sér eða ekki. Þær voru vissulega á hraðferð til að reyna að búa til kynningu fyrir föstudaginn en þær freistuðust til að fá sér nokkrar. Þegar þær voru búnar fóru þær upp í herbergið til Klöru. Þær flýttu sér svo mikið upp stigann að hann nötraði allur. Pabbi Klöru hélt í smástund að það væri kominn jarðskjálfti. Þegar stelpurnar komu upp í herbergið tók Sara blöð upp úr töskunni sinni og deildi þeim á milli stelpnanna, sem byrjuðu að skrifa það sem þær vildu segja í kynningunni. „Ættum við að flytja kynninguna hver fyrir aðra og æfa okkur í að koma fram?“ spurði Klara. „Fyrir utan Söru því hún er svo góð í því,“ bætti hún við. „Má ég þá ekki æfa mig líka?“ spurði Sara pínu svekkt á svipinn. „Jú, þú mátt auðvitað æfa þig líka, ég var bara að meina að kannski þarftu þess ekki, af því þú ert svo góð í framkomu,“ svaraði Klara. ÁRDÍS HEKLA PÉTURSDÓTTIR, 8 ÁRA
RkJQdWJsaXNoZXIy MjIxNzc=