45 skjaldbökuhraða. Þegar þau voru komin í Lúkasarfjörð löbbuðu þau aftur á staðinn þar sem skemmtiferðaskipið hafði sokkið á bólakaf. Október og Þruma hoppuðu upp á bak Lárusar sem synti með þau inn í hellinn þar sem köfunarfarartækið var. Lárus greip í það og synti með það til baka. Setti kristalinn í miðja vélina og hann smellpassaði. Hann kom sér fyrir inni í farartækinu á meðan Október og Þruma fylgdust með. Síðan heyrðist hátt þyrlulegt hljóð þegar það kviknaði á vélinni og niður í djúpið hvarf Lárus. Október og Þruma fylgdust spenntar með. Þær biðu og biðu. Litu hvor á aðra og biðu svo meir, áhyggjufullar. Vélarhljóðið rauf svo þögnina og upp úr sjónum birtist Lárus aftur með Ródolf. Þær trúðu ekki sínum eigin augum, hann var enn lifandi, og öskruðu: „RÓDOLF!!“ Október með bros á vör sagði svo með sjálfri sér: „Þetta var þá Ródolf allan þennan tíma.“ ENDIR
RkJQdWJsaXNoZXIy MjIxNzc=