42 Niðri á torgi löbbuðu þær um og spjölluðu um hvað þær gætu gert til að láta Lárusi líða betur. Þær röltu fram hjá fatabúð, leikfangabúð, hjólabúð, kaffihúsi og að bryggjunni þar sem fullt af fólki hafði hópast saman í kringum eitthvað. Þær tróðu sér á milli fólksins, forvitnar, til að sjá hvað væri um að vera og sáu þrjá menn í sjokki að útskýra hvað hefði gerst. Einn með sítt rautt skegg niður á bringu, annar stórvaxinnmeð slaufu og skalla og svo sá þriðji, afskaplega látlaus og hversdagslegur. Maðurinn með rauða skeggið sagði: „Og hún sagðist hafa séð skipið klessa á það sem virtist vera pókemon og …“ stórvaxinnmaðurinn greip fram í: „Þetta getur bara ekki verið neitt annað, þetta hlýtur að hafa verið pókemon, hvað annað gæti hafa gert gat á skipið?“ Hversdagslegi maðurinn bætti svo kurteislega við: „Þeir eru nú með alls kyns undraöfl, þessir pókemonar.“ Þrumu og Október brá þegar þær heyrðu þetta en á sama tíma ljómuðu þær yfir því að Lárus myndi loks fá að vita hvað þessi hvíti bjarmi hefði verið eftir allt saman. Maðurinn með rauða skeggið hélt svo áfram: „Þegar við héldum að öll von væri úti birtust skyndilega þrír pókemonar eins og þruma úr heiðskíru lofti og …“ Stórvaxni maðurinn greip aftur fram í: „Og ... og þeir björguðu öllum um borð. Öllum!“ Október hugsaði með sjálfri sér: Ætli það sé of seint að bjarga pókemoninum? Þær Þruma fóru til Lárusar og sögðu honum frá öllu. Hann varð ógeðslega glaður og sagði þeim að þau gætu smíðað vél, eins konar farartæki, sem gæti hjálpað þeim að komast niður á botninn. Þau byrjuðu að safna saman efniviði. Járni, stáli og alls kyns hlutum og hófust handa. Þau smíðuðu og smíðuðu þangað til þau voru loks búin að klára vélina. En það var eitt sem vantaði! Orkukristal, til að virkja vélina. Mjög sjaldgæfan kristal sem var inni í kánurót og mjög erfitt að finna. Hún var aðeins til á einum stað: Í Myrkvaskógi. Október, með lítinn bakpoka, og Þruma löbbuðu á meðan Lárus
RkJQdWJsaXNoZXIy MjIxNzc=