31 Geimveran teiknaði mynd af sér inni á einhvers konar heimili, sýndist Lísu. „Ó, nú skil ég, þú vilt komast heim,“ sagði Lísa. Geimveran veifaði fálmurunum fram og til baka. Nú datt Lísu í hug að reyna að koma geimverunni heim til sín með því að skjóta henni upp í loftið með stóru teygjubyssunni sem afi tálgaði handa henni. En geimveran hreyfðist ekki, hún var of stór fyrir teygjubyssuna. Þá reyndi Lísa að byggja stóran stiga úr legókubbum, en því miður gekk það ekki heldur þar sem stiginn brotnaði um leið og geimveran ætlaði að klifra upp kubbana. Hún vissi ekki hvernig hún gæti komið geimverunni heim og hugsaði að kannski væri best að fara að sofa, hún hafði oft fengið góðar hugmyndir í draumi áður. Lísa fór með litlu geimveruna inn til sín, lagði hana í rúmið og fór að sofa með hana við hliðina á sér undir sænginni. Mamma kom inn í herbergið og bauð góða nótt. „Blíb blúb,“ heyrðist þá undan sænginni. „Hvað varstu að segja, Lísa mín?“ spurði mamma. „Ehhh umm, bara góða nótt, mamma mín,“ svaraði Lísa með munninn til hálfs undir sænginni. Nú skildi Lísa að geimveran var að segja góða nótt. Hún sá hálsfesti á geimverunni sem á stóð SÆROS.
RkJQdWJsaXNoZXIy MjIxNzc=