30 Næsta dag ákvað hún að fara út að skoða þetta betur og gengur þá að loftsteininum. Hún sá engan reyk berast frá honum, svo að hann var líklega ekki lengur heitur. Lísa lyfti hendinni og snerti steininn varlega. Við það komu margar sprungur og það heyrðust hávær brothljóð eins og þegar maður missir bolla í gólfið. Lísa kippti hendinni að sér og stóð síðan kyrr eins og stytta. Út úr steininum kom lítil vera, sem var á stærð við skólatöskuna hennar Lísu. Þessi litla magnaða vera var græn á litinn, með tvo litla fætur, þrjár hendur og höfuð með þrjá fálmara sem voru ofan á því og hreyfðust annað slagið. Þetta var geimvera og hún var grátandi. „Er ekki allt í lagi?“ spurði Lísa geimveruna. „Blíb blúb,“ svaraði veran. „Er ekki allt í lagi?“ endurtók Lísa. En geimveran svaraði aftur: „Blíb blúb.“ „Ég skil ekki þetta tungumál,“ svaraði Lísa. Geimveran tók þá skyndilega litla spýttu sem lá í grasinu og fór að teikna í sandkassa sem var rétt hjá þeim.
RkJQdWJsaXNoZXIy MjIxNzc=