19 sirka tuttugu manns saman komin. „Leyfið mér að vísa ykkur til sætis,“ sagði maðurinn í svörtu fötunum. „Já takk,“ sagði pabbi. Maðurinn vísaði okkur inn í þyrluna, þar voru tvö og tvö sæti saman, nema aftast þar voru þrjú sæti. Mamma, pabbi og Siggi fóru þangað, ég og Arnaldur settumst næstaftast. 3. kafli Allt á ferð og flugi í þyrlunni „Góðan daginn, gott fólk og kæru farþegar, það á eftir að verða smá rigning og rok, við munum bjóða upp á samlokur og pasta.“ Öööööööööööö, ég þoli ekki þegar flugmennirnir blaðra svona. Í mínum huga segja þeir bara: „Blablablablablablablablabla!!!!!!!!!!!!!!!!!“ Og áfram heldur þetta blaður: „Svo munum við bjóða upp á franska súkkulaðiköku.“ „HA!!!!!!!!!“ öskraði ég. Frönsk súkkulaðikaka er mitt uppáhald enda er ég óð í súkkulaði! Ég er súkkulaðidrottning! Einu sinni í 1. bekk sagði ein stelpa að henni þætti karamella betri en súkkulaði og ég trylltist af bræði og öskraði á hana: „HVAÐ ER AÐ ÞÉR!?!“ Hún varð voða hrædd (PS: fór að gráta.) En ég varð að fá þessa súkkulaðiköku! Ég greip í peysuna hans Arnalds og öskraði á hann: „Ég vil fá þessa súkkulaðiköku strax!“ Þá sagði hann bara við mig: „Því miður, það verður að panta sérstaklega og mamma og pabbi pöntuðu bara pasta.“ „HA! Hvernig veist þú það?“ hreytti ég í hann.
RkJQdWJsaXNoZXIy MjIxNzc=