„Þýðir það að við getum ekki tekið Snúð og Snældu með?“ spurði ég. „Svo virðist vera,“ sagði Arnaldur. Pabbi klappaði mömmu létt á öxlina. „Hvað eigum við að gera?“ sagði mamma. „Ég er ef til vill með lausn á því,“ sagði ég, með laumuglott á andlitinu. Þau litu öll á mig. Allt í lagi, hér kemur það: 1. SETJA SNÚÐ OG SNÆLDU Í KISUBÚRIN. 2. FINNA GJAFAPOKA. PS: STÓRAN. 3. SETJA SNÚÐ OG SNÆLDU Í BÚRUNUM OFAN Í GJAFAPOKANN. 4. EINHVER HELDUR Á SNÚÐI OG SNÆLDU Í FANGINU ALLAN TÍMANN Í GJAFAPOKUNUM. 5. SÍÐAN, ÞEGAR VIÐ ERUM KOMIN Á INDÍÁNAEYJUNA, SLEPPUM VIÐ ÞEIM LAUSUM. 6. ÞAU KYNNAST UMHVERFINU OG LÆRA AÐ RATA UM. BÚIÐ OG BLESS. ALLIR SÁTTIR. „Þetta getur ekki klikkað,“ sagði ég síðan. „Ertu viss?“ spurði Arnaldur. „Tja, ert þú með betri hugmynd?“ hreytti ég í hann. „Nei,“ sagði hann. „Jæja, við fylgjum þá þínu plani,“ sagði pabbi. „En nú skulum við halda áfram með bíómyndina.“ „Já, takk,“ sagði Siggi og setti myndina af stað. Eftir myndina fórum við að sofa og mig dreymdi skrítinn draum. Mig dreymdi að ég væri út í geimi og ég væri þræll hjá geimverum sem hétu Píralar. Það sem ég þurfti að gera var að tína epli af 100 eplatrjám en þá hóf Píralinn mál sitt (en eitthvað kom þessi rödd á óvart því hún var ljúf og góð) og sagði: „Emelía, Emelía, vaknaðu.“ Ég hrökk upp og mamma stóð yfir mér. „Ertu ekki að koma, við erum að fara?“ 17
RkJQdWJsaXNoZXIy MjIxNzc=