Ef þið hélduð að ég myndi skila henni aftur þá er það rangt, mér myndi aldrei detta það í hug! Ég fletti í gegnum bókina og las og las og las og þar stóð að hann vildi hætta í kórnum út af henni. Hún var svo ströng. Mamma og pabbi kalla hana stundum þá gömlu, eins og í morgunmatnum þegar hún Garðhildur fer út að vökva blómin þá segja þau gjarnan: „Þarna kemur sú gamla.“ Garðhildur öskraði á pabba: Ég leit niður, það var rétt, ég hafði ekki tekið eftir því að pabbi var að dansa í blómabeðinu hennar en þar voru engin blóm lengur. Allt var niður traðkað og pabbi allur út í drullu. Garðhildur var rauð af bræði en hvað var nú þetta? Mamma var komin, líka með Væb-sólgleraugu og farin að dansa. Þá öskraði Garðhildur: „Þið eruð klikkaðasta fólk sem ég hef hitt.“ Mamma og pabbi létu sem ekkert hefði gerst og héldu áfram að dansa en þá sagði Garðhildur soldið rosalegt! Hún sagði: „Ég hringi á lögregluna.“ „Ó nei!!!!!!!!“ öskruðum við krakkarnir. Við drifum okkur í skó og úlpu, hlupum út og náðum í þau. Við fórum með þau inn í stofu og vöfðum þau í teppi. „Mamma og pabbi,“ sagði Siggi. „Já,“ svöruðu þau. „Ég veit þið eruð glöð að hafa fundið flugmiða en þið ættuð að róa ykkur.“ „Já, það er kannski best,“ sögðu þau. 15 „Viltu gjöra svo vel að fara úr blómabeðinu mínu, raefillinn þinn!“
RkJQdWJsaXNoZXIy MjIxNzc=