94 Þau virðast vera með eitthvert uppistand fyrir gamalt fólk sem situr þarna hjá og trúið mér, þau eru sko vel stemmd! Jesús minn, í hvaða fjölskyldu hef ég fæðst? hugsa ég, fyrst bræður mínir og svo foreldrar mínir! Reyndar, þá er ég líka alveg smáááá klikkuð en sko ekki svona klikkuð … Eða ég vona allavega ekki! „Jæja, hvar er nú boltinn minn?“ segi ég upphátt og lít í kringum mig og sé hann skammt frá. Ég hleyp á tánum í sandinum að boltanum. Þegar ég ætla að taka boltann upp skýst hann einhvern veginn beint í höfuðið á bróður mínum sem var kominn lengst út í sjó. Hann skallar boltann beint í áttina að mömmu og pabba sem eru enn með uppistandið góða og allir fara að hlæja þegar boltinn fer beint í magann á mömmu og endar svo að lokum á milli læranna á mér. „Ertu tilbúin í smink, Soffía, eftir eina mínútu? Bara rétt fyrir tökur.“ „Haaa?“ segi ég og bendi á sjálfa mig. „Ég?“ „Já, komdu með mér,“ segir kona sem stendur við hliðina á mér. „Tökurnar eru alveg að byrja,“ hrópar hún og ég sé núna að hún er með heyrnartól og einhvers konar lítinn míkrófón sem er fastur við heyrnartólin. „Hvar í ósköpunum er ég og hvað er eiginlega í gangi?“ segi ég aðeins of hátt. „Ertu orðin eitthvað galin, Soffía? Við erum alveg að byrja að taka upp þáttinn og það er komið að þér.“ „Haaa! Bíddu, er ég í tökum fyrir sjónvarpsþátt?“ spyr ég og skil ekki neitt í neinu. Nú er konan með heyrnartólin orðin frekar pirruð á svipinn og gargar: „Við þurfum lækni! Strax! Það er eitthvað að gerast með Soffíu, hún er mjög skrítin og ekkert meðvituð um hvar hún er!“ „Ha, bíddu! Ég þarf engan lækni, ég er góð sko,“ segi ég pirruð. „OG ÉG HEITI HELDUR EKKERT SOFFÍA!!!“ öskra ég og allir horfa á mig.
RkJQdWJsaXNoZXIy MjIxNzc=