92 „Vóóóóóóóóóó!“ hrópa ég því ég átti alls ekki von á þessu. Ég lít upp og sé að ég er ekki lengur í stofunni hjá ömmu og afa heldur virðist ég vera lent í einhverju allt öðru landi! Ég er ekki viss en ég held að ég sé mögulega komin til Havaí af því að ég sé einhverjar konur sem eru í mjög litríkum pilsum, með kókoshnetur á brjóstunum og flotta blómakransa á höfðinu. Ein konan sem er með sítt svart hár dregur mig inn í hópinn þar sem allir eru að dansa einhvern dans sem ég hef aldrei séð áður. Ég skil ekki neitt í neinu og veit ekkert hvað ég á að gera! Ég er líka bara ennþá í jólafötunum mínum, svörtu síðu pilsi og hvítri skyrtu og boltinn sem ég fékk í gjöf er lentur við hliðina á mér! Í staðinn fyrir að dansa þennan dans sem hinir eru að dansa fer ég bara að dansa hip hop-dans sem að ég lærði í danstíma. Ég tek stór skref fram og byrja að dansa. „Vúúúhúúú!“ öskra ég og fólkið í kringum mig fagnar mér ákaft. Ég heyri konuna sem dró mig áðan inn í hópinn vera að tala eitthvert skrítið tungumál sem ég skil ekki og held að ég muni mögulega aldrei skilja! Hún og hinar konurnar labba fram hjá mér og svo frussa þær allar á mig! „Ojjjj, hvað er að?!“ segi ég, öll útötuð í slefi. Ég ákveð því að hætta að dansa og koma mér í burtu. Hvar eru allir? hugsa ég upphátt. „Vúhú, þetta er besti dagur lífs míns,“ heyri ég gargað ekki svo langt í burtu frá mér. Ég kannast eitthvað við þessa rödd og lít í kringum mig. „Guuuð miiiinn góður!“ öskra ég þegar ég sé bræður mína þarna rétt hjá, einungis á nærbuxunum og sveiflandi bolunum sínum fyrir ofan höfuðið á sér! Þessari sjón á ég aldrei eftir að gleyma! Þeir, standandi úti í sjó á nærbuxunum og lífvörður á eftir þeim. Þeir eru sko 14 og 10 ára og eru að gera sig að algjörum fíflum fyrir framan alla! „OMG! hvað er að?“ segi ég. Ég skammast mín ekkert eðlilega mikið og ætla að koma mér eitthvað annað en í þann mund sem ég er að koma mér í burtu þá sé ég mömmu og pabba og ég sé að þau eru sko í geggjað góðu skapi.
RkJQdWJsaXNoZXIy MjIxNzc=