9 1.3 Leiðbeinendur í hópstarfi Leiðbeinendur þurfa að þekkja hvað stuðlar að árangursríku hópastarfi, hvaða verkfæri henta best hverju sinni og hvernig á að nota þau. Stærð hóps og þátttaka Hópurinn ætti að vera hæfilega stór til að hægt sé að fylgjast vel með öllum þátttakendum. Það tryggir að öll fái rými til að tjá sig, að öll séu hvött til þátttöku og að leiðbeinandi hafi tíma til að spyrja opinna spurninga. Fylgjast með og bregðast við Leiðbeinendur þurfa að fylgjast með því sem gerist í hópnum, bregðast við bæði viðeigandi og óviðeigandi hegðun og veita uppbyggilega endurgjöf. Mikilvægt er að sýna þátttakendum áhuga og halda þeim við efnið svo markmiðum hópastarfsins verði náð. Ávinningur hópastarfs Ávinningur hópastarfs ræðst af undirbúningi leiðbeinanda, þeim tíma sem varið er í verkefnið og skýrri markmiðasetningu. Mikilvægt er að ræða reynslu barnanna í hópnum. Slík samtöl gefa þeim tækifæri til að staldra við, skoða hvað gerðist og draga lærdóm af því. Þannig styrkist hegðun og lærdómurinn festist betur í sessi. Reynsla þátttakenda Öll börn koma að borðinu með fjölbreytta reynslu og upplifanir. Hér skiptir mestu hvernig unnið er úr reynslu og upplifun og hvernig hún er nýtt til að efla samskipti og lærdóm í hópnum. Með því að ígrunda, greina og ræða reynsluna eykst vitund þátttakenda, einbeiting og færni til að tengja reynslu við raunveruleikann. Þetta stuðlar að varanlegu námi. Þekking leiðbeinanda á börnunum Leiðbeinendur þurfa að þekkja væntingar, hæfni, áhuga og bakgrunn þátttakenda. Slíkur skilningur hefur bein áhrif á árangur hópastarfsins. Mikilvægt er að leiðbeinandi veki forvitni og áhuga en hafi á sama tíma yfirsýn og stjórn til að tryggja að markmiðum sé náð. Samband leiðbeinanda og barnanna Börn læra í gegnum sambönd og eru líklegri til að tileinka sér nýja þekkingu ef traust ríkir á milli þeirra og leiðbeinandans og ef tengslin byggjast á umhyggju og virðingu. Rannsóknir sýna að sambandið á milli barna og leiðbeinanda hefur forspágildi um námsárangur. Leiðbeinendur þurfa því að sýna börnunum virðingu, þolinmæði, hlusta vel, vera skilningsrík og sýna áhuga á lífi þeirra utan hópastarfsins. Þessi innsýn hjálpar til við að tengja námið betur við hvern og einn þátttakanda. Heimildir Gilbertson, K., Bates, T., McLaughlin, T., & Ewert, A. (2006). Outdoor education: Methods and strategies. Champaign, IL: Human Kinetics. Gladding, S. T. (2014). Groups: A counseling specialty (6th ed.). Pearson.Jakob Frímann Þorsteinsson. (2015). Reynslumiðað nám og áskoranir: Lesefni fyrir nemendur í námskeiðinu Útinám, náttúra og reynsla 2015. Sótt af: http://uc-media.rhi.hi.is/tmp/ujgni/Reynslunam_og_askoranir_lesefni_eftir_JFTh.pdf. Kaplan, L. S. og Owings, W. A. (2015). Introducton to the principalship:, Theory to practice. New York: Routledge.
RkJQdWJsaXNoZXIy MjIxNzc=