5 Í mörgum öðrum trúarbrögðum eru til frásagnir af endalokum heimsins. Öll hræðumst við þau. Völuspá er hluti af mjög gömlum kvæðum sem kallast eddukvæði. Í þeim eru völvurnar goðsögulegar. Það merkir að þær tengjast goðunum á einhvern hátt. Þær eru sem sagt ekki mennskar. Oftast eru þær mjög gamlar eins og völvan í Völuspá. Íslendingasögurnar fjalla aftur á móti um fólkið sem bjó á Íslandi á fyrstu öldunum eftir að landið byggðist. Þær segja meðal annars frá mennskum völvum. Völvurnar í Íslendingasögunum voru heiðnar. Þær trúðu á gömlu goðin. Til að sækja sér þekkingu úr öðrum heimi og fá innsýn í framtíðina þurftu þær ýmist að fremja seið eða stunda útisetur. Það merkir að þær sátu úti í náttúrunni að nóttu til á gatnamótum eða krossgötum, þar sem vegir liggja í kross. Þar gátu völvurnar hitt anda úr öðrum heimi og spurt þá hvernig framtíðin yrði.
RkJQdWJsaXNoZXIy MjIxNzc=