49 Halldóra Ólafsdóttir var líka sjókona að aðalstarfi eins og Látra-Björg. Þegar hún var sjötug var hún enn á sjónum. Hún fæddist um 1733 og reri á bátum við Breiðafjarðareyjar. Það voru ekki margar konur sem urðu formenn eða skipstjórar á bátum en þó nokkrar samt. Halldóra var ein af þeim. Hún var formaður á báti sem bróðir hennar átti. Halldóra var mjög fiskin, það merkir að hún veiddi mikið af fiski. Bróðir hennar varð ákaflega ríkur því hann átti fleiri en einn bát. Ýmsir töldu að ástæðan fyrir ríkidæmi hans væri sú að Halldóra fiskaði svo vel. Halldóra vildi helst hafa konur sem háseta á bátnum sínum. Margar konur í ætt hennar urðu sjókonur. Halldóra var fötluð, hún var hölt á öðrum fæti, en það háði henni ekki neitt á sjónum. Frægasta íslenska sjókonan var Þuríður Einarsdóttir, oftast kölluð Þuríður formaður. Hún fæddist árið 1777. Þegar hún var 11 ára bað hún pabba sinn að leyfa sér að fara með út á sjó. Hann var formaður á báti og leyfði henni það. Þuríður varð síðar háseti á báti bróður síns. Hún þótti mjög fiskin, fljót að vinna og ráðsnjöll. Skipsfélagar hennar treystu henni betur en öðrum því hún vissi alltaf hvernig veðrið yrði, það heitir að vera veðurglögg.
RkJQdWJsaXNoZXIy MjIxNzc=