44 Þær fengu að fara til Danmerkur Spunakonur og vefarar punakonur spinna garn eða þráð sem notaður er til að vefa efni. Úr efninu eru síðan gerð teppi og ábreiður en einnig saumuð föt. Áður fyrr voru það húsmæður og vinnukonur sem spunnu þráðinn á rokk. Þær voru líka vefarar og ófu efnið í vefstól eða vef. Upphaflega þurfti að standa við vefinn, sem var erfitt verk. Á 18. öld breyttist það og auðveldara varð að vefa. Þá kom vefstóll sem hægt var að sitja við og um leið varð það meira karlmannsverk að vefa. Áfram héldu húsmæður og vinnukonur að spinna á rokk. Á 18. öld hófst líka það sem kallað er iðnbyltingin. Hún hófst í Bretlandi en breiddist út um önnur lönd. Þá flutti margt sveitafólk til borga til að vinna í alls konar verksmiðjum. Á Íslandi voru stofnaðar fáeinar verksmiðjur á 18. öld. Þær bjuggu til efni til að sauma föt úr. Aðalverksmiðjan var í Reykjavík. Hún var rekin í nokkra áratugi en hætti í lok aldarinnar.
RkJQdWJsaXNoZXIy MjIxNzc=