38 Í gamla daga trúði fólk á mátt skáldskapar. Það trúði því að skáld gætu haft áhrif á það sem gerðist í veröldinni. Skáld sem þóttu mjög máttug voru kölluð ákvæðaskáld, því fólk trúði að þau gætu jafnvel lagt ill álög á fólk, látið eitthvað vont koma fyrir það. Fáar konur voru kallaðar ákvæðaskáld. Látra-Björg var ein þeirra og voru ýmsir jafnvel hræddir við hana. Hún var mjög hávaxin og var lýst sem hálfgerðri tröllskessu. Einu sinni var Látra-Björg úti á sjó í vondu veðri. Þeir sem voru með henni báðu hana um að kveða vindinn niður. Björg orti magnaða vísu og vindurinn hætti að blása.
RkJQdWJsaXNoZXIy MjIxNzc=