35 Guðrún varð tvisvar að vaða gegnum sjó sem náði henni í brjóst. Til að barnið blotnaði ekki og yrði kalt batt hún pilsið með barninu í um hálsinn á sér. Hún komst til næsta bæjar og fékk þar eld og góðar móttökur. Bóndinn flutti síðan Guðrúnu, barnið og eldinn á báti til Hvanndala og þar með bjargaði hún lífi barnanna sinna. Það vildu hins vegar ekki allar konur giftast og verða húsmæður. Ein þeirra var Helga Sigurðardóttir frá Barkarstöðum. Hún fæddist árið 1847. Þegar hún var ung langaði hana til að læra að smíða. Hún nennti ekkert að elda mat, prjóna eða sauma. Mamma hennar vildi alls ekki leyfa henni að læra að smíða þó að Helga væri mjög flinkur smiður. Það dugði ekki einu sinni til að sannfæra móður hennar þegar háttsettur vinur hennar hvatti hana til að láta þetta eftir Helgu. Helga skrifaði endurminningar sínar og segir í þeim frá smíðaþrá sinni. Hún giftist sannarlega og varð húsmóðir en hún lýsir nánast ekkert lífi sínu í því hlutverki. Í gamla daga varð fólk mjög oft að sætta sig við að taka að sér hlutverk sem það vildi alls ekki sinna. Það breytir því ekki að margar fátækar vinnukonur sáu húsmóðurhlutverkið eins og vist í Paradís. Þrátt fyrir allt veitti það konum meira frelsi og öryggi en að vera vinnukona.
RkJQdWJsaXNoZXIy MjIxNzc=