31 Þegar vinnukonan og beinagrindin komu í kirkjuna bað beinagrindin vinnukonuna um að leggja sig ofan á gröf biskupsfrúarinnar. Þær hefðu verið ósáttar meðan þær báðar lifðu og nú vildi hún sættast við hana. Hún gæti nefnilega ekki rotnað fyrr. Þetta gerði vinnukonan. Þegar beinagrindin hafði sæst við biskupsfrúna molnaði hún öll í þúsund mola. Skólapiltar sviku hins vegar loforð sitt um að gefa vinnukonunni peninga fyrir það sem hún gerði. Næstu nótt dreymdi vinnukonuna að beinagrindin kæmi til sín og þakkaði sér fyrir. Jafnframt benti hún henni á kistil fullan af peningum sem hún mætti grafa upp og eiga. Nóttina þar á eftir kom svo biskupsfrúin og gaf henni annan kistil fullan af peningum. Hún var svo fegin að hafa orðið sátt við sína gömlu óvinkonu. Hún hvatti vinnukonuna einnig til að krefja skólapilta um peningana sem þeir höfðu lofað að gefa henni. Með hjálp Vigfúsar tókst það, en hann fór og klagaði þá fyrir skólameistara. Skömmu seinna giftist vinnukonan fátækum manni en á endanum keyptu þau stóra jörð og lifðu vel og lengi. Þrátt fyrir allt gat líf vinnukvenna stundum verið spennandi og ævintýralegt þó að oft væri það afar erfitt og sorglegt.
RkJQdWJsaXNoZXIy MjIxNzc=