Út úr skugganum - inn í dagsljósið

26 Hugrakkar og vinnusamar Vinnukonur innukonur eru algerar aukapersónur í Íslandssögunni. Við fáum afar sjaldan að heyra merkilegar sögur af vinnukonum. Samt voru þær fjölmennasta stétt á Íslandi. Þær voru líka margar mjög hugrakkar. Í álfasögum var það til dæmis oftast vinnukona sem bauðst til að vera heima á jóla- eða nýársnótt þegar aðrir fóru til kirkju. Þá komu álfar nefnilega í heimsókn og enginn þorði að vera heima. Í gamla daga unnu flestir í sveit á Íslandi. Það gátu hins vegar ekki allir orðið bændur. Til þess þurfti fólk að eiga að minnsta kosti nokkrar kindur, eina kú og jafnvel hest og svo dálítið af peningum. Flestir voru því vinnumenn og vinnukonur, enda þurfti margt vinnufólk til að reka bóndabæ. Á litlum bæjum þurfti færra vinnufólk, en á stórbýlum mjög margt.

RkJQdWJsaXNoZXIy MjIxNzc=