24 Árið 1624 fauk dómkirkjan á Hólum í ofviðri. Halldóra hóf þá byggingu nýrrar kirkju en það kostaði mikla peninga og erfiði. Ari í Ögri, eiginmaður Kristínar systur hennar, kom til Hóla og lét læsa öllum kistum þannig að Halldóra kæmist ekki í neina peninga. Hann tók líka að sér að sjá um fjármál Guðbrands biskups. Ari hafði áhyggjur af því að Halldóra eyddi öllum peningum Guðbrands þannig að Kristín fengi engan arf. Halldóra varð mjög reið. Hún skrifaði kónginum í Danmörku og fékk umboð til að stýra biskupsstólnum og sjá um allar eignir hans. Halldóru tókst að byggja kirkjuna og var hún vígð árið 1627, sama ár og Guðbrandur dó. Halldóra var mjög ákveðin og sjálfstæð kona og lét ríka höfðingja ekki vaða yfir sig. Hún þótti hins vegar góð og hjálpsöm við þá sem voru fátækir. Þegar Halldóra varð gömul kona flutti hún að Óslandi í Skagafirði. Hún átti þá jörð. Þar las hún mikið og vann handavinnu. Hún saumaði til dæmis fræga mynd af Þorláki Skúlasyni biskupi sem geymd er á Þjóðminjasafninu. Halldóra lést árið 1658 og er fyrsta konan sem var jörðuð í Hóladómkirkju. Um Halldóru var sagt að hún hefði borið „karlmannshug í konubrjósti“. Það er ekki rétt. Hún bar kvenmannshug í konubrjósti, var kvenskörungur.
RkJQdWJsaXNoZXIy MjIxNzc=