Sjóræningjarnir eru komnir

90 Ef Egill var orðinn stór og sterkur gæti hann hafa verið settur í landbúnaðarstörf, látinn hugsa um skepnurnar, sá, uppskera, bera vatn, safna eldiviði o.s.frv. Kannski lenti hann í verslunarstörfum, því þrælar voru látnir vinna á þrælamörkuðum, bera hluti og aðstoða viðskiptavini. Stundum keyptu handverksmenn þræla og kenndu þeim síðar fagið, til dæmis járnsmíði, leirkeragerð, smíðar eða vefnað. Sumir þrælar sem lærðu handverk gátu jafnvel hægt og bítandi safnað sér fyrir frelsi. Ef til vill var Egill keyptur til sjómennsku því Vestmannaeyingar höfðu orð á sér fyrir að vera góðir sjómenn. Sjóvinnan var erfið en erfiðast af öllu var að vera galeiðuþræll. Galeiður voru stór skip með allt að 20 pör af árum, sem voru svo stórar að 5–6 menn þurftu að róa hverri. Árarnar voru svo langar að ræðararnir þurftu að standa upp í hverjum takti. Það voru því allt að 200 þrælar að róa galeiðu, 10–16 tíma í senn, jafnvel heilan sólarhring. Það er því engin leið að segja við hvað Egill vann en kannski getur þú skáldað framhald af þessari bók?

RkJQdWJsaXNoZXIy MjIxNzc=