79 kom mynd á landið og ég sá að þetta var ekki snjór heldur byggingar, drifhvít hús sem breiddu úr sér við höfnina en teygðu sig upp eftir hlíðinni í fjarska. Hafnarsvæðið var breitt og borgarveggur umlukti byggðina. Ég sá fyrir mér klettana heima og mjúku lundabyggðina ofan á þeim. Þar gátum við klifrað og sigið til að sækja egg. Þessi klettaveggur var ógnvekjandi hár og ókleifur ókleifur, hlaðinn úr stórum sléttum steinum. Drunur úr fallbyssum kváðu við þegar við sigldum inn í höfnina. Ribbaldarnir ráku upp siguróp og skutu upp í loftið. Síðan vörpuðu þeir akkeri, skipuðu okkur í báta og létu róa í land. Aragrúi Aragrúi karlmanna hafði komið til að fylgjast með og ofan á húsunum stóðu konur og veifuðu og hrópuðu: Allaluah! Allaluah! Fagnaðarlætin stráðu salti í sárin. Svo smöluðu þeir okkur inn fyrir múrinn og inn í borgina. Húsin stóðu svo þétt að við vorum látin ganga í einfaldri röð með vopnaða menn á eftir okkur. Hitinn var óbærilegur en ég reyndi að skýla höfðinu fyrir brennheitri sólinni sem var beint fyrir ofan okkur. Svitinn lak af enninu og ofan í augun og blandaðist tárunum sem ég var alveg hættur að ráða við. Systa volaði í fanginu
RkJQdWJsaXNoZXIy MjIxNzc=