77 10. KAFLI BARBARÍIÐ „Það er land fram undan!“ hrópaði Þorgeir allt í einu. Þetta var rétt hjá honum, skipið stefndi að landi sem gat ekki verið annað en Barbaríið. „Hva, hva ... hvað heldurðu að verði um okkur?“ stamaði Þorgeir. Ég svaraði honum ekki. Siglingin hafði verið erfið og tvisvar hafði ég verið sannfærður um að við myndum sökkva. En skipið var samt skjól. Nú var þessi voðalega sjóferð á enda og ekkert nema óvissa fram undan. Var betra að vera þræll í framandi landi en fangi um borð í skipi sem maður þekkti? Miðað við að ribbaldarnir óðu eins og villidýr um Heimaey gátum við átt von á hverju sem var. Kannski höguðu þeir sér bara eins og manneskjur úti á sjó? Það eina sem ég vissi var að ég ætlaði að gera eins og pabbi að leggja allt á minnið. Þá gæti ég sagt sögur þegar ég kæmi heim. Ef ég kæmist heim. Ég fann kökkinn myndast í hálsinum. Orð til skoðunar: Asser ókleifur aragrúi að strá salti í sárin hokinn Katekismi Hverju veltir Egill fyrir sér? Er hægt að svara þessari spurningu hans? Það er 16. ágúst 1627
RkJQdWJsaXNoZXIy MjIxNzc=