49 6. KAFLI FANGARNIR AÐ AUSTAN Þegar leið að kvöldi vorum við öll rekin niður á næsta þilfar og þaðan á annað þilfar undir því. Hversu stórt var þetta skip eiginlega? Það gæti rúmað mörg hundruð manns. Ég fékk sting í hjartað. Kannski ætluðu þessi illmenni að tæma Heimaey? En þegar við komum á neðsta þilfarið áttaði ég mig á að það yrði ekki pláss fyrir alla Vestmannaeyinga um borð, því þar var fjöldinn allur af fólki fyrir. Ljóstíra á lömpum varpaði daufri birtu á umhverfið og ég sá karla með hlekki á fótum og konur sem héldu utan um lítil börn. Loftið var þungt og lyktaði eins og fjóshaugur. Þetta fólk hafði greinilega ekki fengið að fara út í langan tíma, og enginn tæmt fyrir það koppana, ef það hafði þá eitthvað til að gera þarfir sínar í. Ribbaldarnir losuðu hlekkina af mönnunum og gáfu okkur öllum brauð og vatn. Ég horfðist í augu við strák á mínum aldri sem bar sig ekki Orð til skoðunar: kinnfiskasoginn kaupskip að láta til skarar skríða dýflissa Af hverju er talað um koppa hérna – hvað merkir að gera þarfir sínar?
RkJQdWJsaXNoZXIy MjIxNzc=