Sjóræningjarnir eru komnir

3 Árásir korsaranna eru stundum kallaðar „litla stríðið“. Þarna mættust ekki stórir herir heldur fáein skip sem gerðu skyndiárás, öllum að óvörum. Svona „lítil stríð“ tíðkuðust um allan heim í margar aldir og voru sérstaklega algeng á Miðjarðarhafinu. Ólík trúarbrögð juku kraftinn í þessum árásum. Í Algeirsborg og Sale var íslömsk trú ríkjandi en til dæmis á Möltu og í borginni Livorno á Ítalíu voru korsararnir kristnir. Korsararnir voru ráðnir til að ræna fólki og verðmætum til að selja í heimaborgunum. Þegar komið var í land með fangana voru þeir seldir á þrælamörkuðum. Mest græddu þrælasalarnir á að heimta lausnargjald fyrir fangana. Séra Ólafur Egilsson var einn þeirra sem var rænt í Vestmannaeyjum. Þrælasalarnir sendu hann til Danmerkur að biðja kónginn að borga fyrir frelsi íslensku þrælanna. Í bókarlok geturðu lesið hvernig það gekk. Ólafur komst þó heim og skrifaði bók um þessa hryllilegu lífsreynslu, Reisubók séra Ólafs Egilssonar. Hún er mikilvægasta heimildin sem til er um Tyrkjaránið. Þó að Ólafur væri í áfalli var hann forvitinn um allt í kringum sig og í bókinni lýsir hann til dæmis klæðnaði fólks og mat, veðrinu og dýrunum sem hann sá í Norður-Afríku. Aðalpersónan í þessari bók sem þú ert að lesa er Egill sonur Ólafs, en hann var 11 ára þegar fjölskyldunni var rænt. Afar lítið er vitað um Egil eða afdrif hans í raun og veru, en bók föður hans gefur vísbendingar sem notaðar eru til að skapa þessa sögu. Hver var munurinn á korsurum og „venjulegum“ sjóræningjum, samkvæmt textanum?

RkJQdWJsaXNoZXIy MjIxNzc=