46 Hann hafði varla sleppt orðinu þegar hann var tekinn höndum, bundinn með snæri og rekinn aftur í skut til Múrats Flamenco. Pabbi hljóðaði en kafteinninn barði hann af hörku þar til hann þagnaði. Ég sá að hann hrópaði eitthvað að pabba, sem hristi höfuðið. Þá reiddist kafteinninn og lét reka hann um þilfarið og hýða með svipu. Þegar pabbi var loks rekinn til baka var hann svo aumur að hann gat hvorki setið né gengið. Mamma hlúði að honum en hún var bálreið. „Hvað vildi þessi skúrkur þér eiginlega?“ „Kafteinninn spurði hvort ég vissi um einhverja peninga en ég neitaði. Þeir vita greinilega ekki hvað Íslendingar eru fátækir,“ sagði pabbi og kveinkaði sér. „Hvernig skildirðu hvað hann sagði?“ spurði ég hissa. „Hann talaði þýsku,“ stundi pabbi. „Múrat Flamenco er enginn Tyrki.“
RkJQdWJsaXNoZXIy MjIxNzc=