45 Það tók langan tíma að koma öllum föngunum um borð í skipið, bátarnir fóru margar ferðir milli skips og lands. Við sem vorum í fyrsta hópnum stóðum við borðstokkinn og reyndum að festa heimkynni okkar í minni. Sólin baðaði Heimaey en dökkur skýjabakki nálgaðist. Ég skynjaði það sem illan fyrirboða. Var þetta virkilega vilji Guðs? Hugurinn hvarflaði að Skálholtsskóla, prestnáminu sem ég stefndi á, og kirkjunni okkar, Landakirkju. Ég skimaði eftir kirkjunni en sá aðeins reyk sem liðaðist upp úr stórum bálkesti. Landakirkja stóð í ljósum logum. Pabbi brast í grát. „Nú eru bæði kirkjan mín og bærinn minn brunnin,“ sagði hann dapurlega. Eru dimmu skýin illur fyrirboði? Hvað heldur þú að gerist?
RkJQdWJsaXNoZXIy MjIxNzc=