44 Þegar við komum upp að galeiðunni var ræðurunum skipað að leggja árar í bát að leggja árar í bát. Ég leit upp eftir hárri skipshliðinni og brá við að sjá grimmileg andlitin sem störðu niður til okkar. Nú var kaðalstiga kastað yfir borðstokkinn og ribbaldinn í bátnum greip í hann. „Opp, Opp!“ öskraði hann og mér til furðu skildi ég orðin. Hann benti á mig og stigann og mér skildist að ég ætti að fara fyrstur. Ég þorði ekki annað en að gegna og gætti þess að halda mér fast meðan ég fikraði mig upp stigann, sem sveiflaðist til og frá. Ég óttaðist að detta í sjóinn og langaði alls ekki að drukkna þó að það myndi binda enda á hörmungar mínar. Brátt stóð ég á þilfarinu á þessu risastóra skipi. Ég hafði aldrei séð annað eins ferlíki og annríkið var eins og hjá kaupmanninum. Menn báru sekki eða rúlluðu tunnum á undan sér og aðrir reyndu að tjónka við kindur. Það fór um mig þegar ég áttaði mig á að þeir væru að koma sér upp vistum fyrir langa siglingu. Í skut skipsins var yfirbygging, eins og heilt timburhús. Þar stóð Múrat Flamenco valdsmannslegur og gaf skipanir í allar áttir. Ég hugsaði honum þegjandi þörfina. Hvernig sér Egill að þetta verður löng sigling?
RkJQdWJsaXNoZXIy MjIxNzc=