39 5. KAFLI SJÓRÆNINGJASKIPIÐ Skyndilega barst skothljóð inn í múrhúsið sem fylgt var eftir með hrópum og köllum. Ribbaldarnir sem stóðu vörð inni hjá okkur tóku undir með ámóta hávaða. Ég skildi ekki hvað þeir hrópuðu en það var auðvelt að skilja handapatið. Þeir veifuðu og bentu í átt að dyrunum. Við áttum að fara út. Pabbi reyndi að hughreysta mannskapinn: „Æðrist ekki heldur hugsið um framhaldslífið!“ en það hafði lítið að segja. „Þetta er refsing guðs fyrir syndugt líferni,“ sagði ein kvennanna og fleiri tóku undir. „Guð hefur dæmt okkur!“ „Guð leggur erfiðið á okkur til þess að hans blessaða nafn verði lofað og prísað,“ sagði pabbi þá en konurnar grétu bara hærra. Hópur ribbalda beið okkar fyrir utan múrhúsið. Þeir otuðu að okkur byssum og hnífum og bentu til hafs. Stóra galeiðan lá þar fyrir Orð til skoðunar: að prísa með öndina í hálsinum teinæringur að hreyfa hvorki legg né lið að leggja árar í bát að tjónka við skutur að hugsa einhverjum þegjandi þörfina
RkJQdWJsaXNoZXIy MjIxNzc=