Sjóræningjarnir eru komnir

23 3. KAFLI URRANDI ÚLFAR Sumir dagar eru svo fallegir að maður getur ekki ímyndað sér að nokkuð slæmt sé til í heiminum. Þannig var þessi dagur. Sólin skein á heiðum himni og aldrei þessu vant hafði vindurinn hægt um sig. Verðirnir sátu í makindum en við strákarnir lékum okkur í gamla virkinu. Við höfðum heyrt að sjóræningjarnir sem réðust á Grindavík væru farnir frá landinu og hættan liðin hjá. Það var einhver galsi í okkur. En skyndilega kom orð varðarins upp í hugann: Svikalogn. Það setti að mér hroll. „Skip!“ heyrðist allt í einu hrópað. „Skip!“ endurtóku menn hver á eftir öðrum og spruttu á fætur. Bagge kaupmaður kom hlaupandi og raðaði mönnum niður á fallbyssurnar og afhenti múskettur, skot og púður. „Safnið öllu fólkinu í Dönskuhúsin!“ skipaði hann okkur sendisveinunum og við tókum umsvifalaust á rás um eyjuna. Orð til skoðunar: sitja í makindum galeiða bjúgsverð ófriður í Evrópu sigla undir fölsku flaggi taka af skarið Af hverju fær Egill hroll þegar hann hugsar um orðið svikalogn? Það er 16. júlí 1627

RkJQdWJsaXNoZXIy MjIxNzc=