19 „Við hlýðum kallinu, Egill minn,“ sagði pabbi. En ég er svo svangur, hugsaði ég. Vanalega fékk ég graut áður en ég var sendur út að vinna. Mamma kom út til okkar. Hún var sótug í framan, eins og alltaf þegar hún hafði staðið yfir pottunum. Það var eins og hún hefði fundið á sér hvernig mér leið því hún gaukaði að mér harðfiski. Pabbi tók Sörla en ég hljóp við fót og reyndi að halda í við hann. Vinnumennirnir báðir fylgdu okkur og karlmennirnir á hjáleigunum líka. Fæstir þeirra áttu hesta, svo að þeir fóru fótgangandi eins og ég. Sumir voru vopnaðir verkfærum eins og skóflu eða öxi. Fjöldi manna var kominn að Dönskuhúsunum þegar við komum á leiðarenda. Bagge kaupmaður átti nokkrar múskettur múskettur sem hann lét háværustu mennina fá. Þeir virtust líklegastir til að geta beitt þessum handbyssum. „Þið verðið sendisveinar,“ sagði Bagge síðan og skipaði mér í hóp með fleiri strákum. „Ef sést til skipa eigið þið að hlaupa um eyjuna og kalla allt fólkið hingað.“ Af hverju var mamma sótug í framan? Hugsaðu um hvernig eldað var áður en rafmagnið var fundið upp. Hvað áttu sendisveinarnir að gera? Hvers vegna var þetta mikilvægt verkefni?
RkJQdWJsaXNoZXIy MjIxNzc=