18 Pabbi jánkaði án þess að spyrja hvernig ég vissi um þá. Svo benti hann mér að koma til þeirra. „Lauritz Bagge kaupmaður hefur kallað alla menn saman að Dönskuhúsunum Dönskuhúsunum til að verjast,“ sagði hann. „Það á að hlaða virki og hreinsa fallbyssurnar sem eru þar. Þetta eru gamlar litlar fallbyssur en vonandi duga þær til að hræða sjóræningjana í burtu ef þeir koma.“ Ég kinkaði kolli og reyndi að sýnast hugrakkur þótt mér liði eins og himinninn væri að hvolfast yfir mig. „Við getum varist ef við mætum þeim af hörku,“ sagði pabbi og ég fékk sting í magann. Hann var ekkert unglamb lengur, orðinn 63 ára, og vanari vanari að munda penna en sverð. „Þarft þú að berjast?“ spurði ég en þá var þrifið í öxlina á mér: „Strákurinn kemur með!“ „Hann er bara ellefu ára,“ mótmælti pabbi. „Ég átti að sækja alla hrausta menn,“ sagði vinnumaður kaupmannsins ákveðinn. Ég var stoltur af því að vera talinn með dugandi karlmönnunum en hvernig átti stráklingur eins og ég að geta ráðið við grimma sjóræningja? Ég gat varla ráðið við eina heimska kind. Hvers vegna fær Egill sting í magann? Hvað segir það um hvernig honum líður?
RkJQdWJsaXNoZXIy MjIxNzc=