Ég þoli ekki bleikt

Það er dimmt inni á milli húsanna og auðu gluggagötin minna helst á augntóttir á hauskúpu. Hvítt plast hefur losnað frá dyragætt og fýkur til og frá í golunni. Það er draugalegt hérna. – Véný! kalla ég. – Véný! Enginn svarar. VÉNÝ! VÉNÝ! Tvö húsanna eru risin að mestu en einn húsgrunnur er enn þá tómur. Hann er fullur af svörtu vatni eins og risastór, skítug sundlaug. 46

RkJQdWJsaXNoZXIy MjIxNzc=